ویرگول
ورودثبت نام
من فریده نیستم
من فریده نیستم
من فریده نیستم
من فریده نیستم
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

آخرین انشای دوران دانش آموزی من

سرزده پا به شهر می گذاری و قلب کوچک گنجشک ها در سینه می تپد.

جوانه میزنی و نفس درخت ها می گیرد

از زردی بی موقع برگ ها نگویم که شرمنده نگاهت شده اند ، از سردی چشم برف ها چه بگویم که هیچ طاقت مهمان ناخوانده را ندارند.

شکوفه میکنی و نمی دانی این درخت ها از شکوفه زدن گل های بهاری وسط زمستان خاطره خوشی ندارند.

نیامده می روی و حسرت بهار را روی تن عاشق زمین جا می گذاری.

پاییز می شوی و نمی دانی با تابستان عمرت چه کرده ای.

این زردی بی سابقه نگاهت، باران بی ملاحظه چشم هایت و صدای شکستن قلبت زیر پای عابرها به چشم من خیلی آشناست، منی که طاقت سردی نگاهت را ندارم.

عاشق نشدی و گرنه می فهمیدی

پاییز، بهاریست که عاشق شده است

۴
۰
من فریده نیستم
من فریده نیستم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید