#پلیس_حافظه
تاریخ شروع: ۱مرداد
تاریخ پایان: ۴ مرداد
امتیاز: ۲.۵
این کتاب پلیس حافظه در مورد یک جزیره است با یسری آدم که توش زندگی میکنن اما تو این جزیره هر چند روز یسری چیزها از زندگی هاشون حذف میشه، مثلا کشتی، رمان ها، پرنده ها و ... و پلیس های حافظه ای تو محل رفت و امد میکنن که نظارت شدید رو مردم دارن که اگ احیانا کسی با حذف شدن یسری چیزا حافظه اش هنوز اون شی رو یادشه با خودشون ببرن و همچنین مراقب هستن که اگ اعلام شد فلان وسیله قراره حذف بشه همه مردم اون شی رو یا بسوزونن یا بسپرن به دریا. اما یسری ادمایی که حافظه اشون همچنان کار میکنه و اون شی یا موجود رو یادشه سعی میکنن پنهان شن و از قضا یکیشون ویراستار دختر تو داستان ما هست که خودش زن و بچه داره ولی نمیتونه رو اونا ریسک کنه و سعی میکنه یکاری کنه که دختره بهش میگ من و پیرمردی که از بچگی میشناسمش برات یه اتاق مخفی درست کردیم بیا برو اونجا پنهان شو، قبول میکنه و کم کم سعی میکنه به اینا در یاداوری چیزایی که دیگ یادشون نمیاد کمک کنه تا احساس پوچی رو از وجودشون برداره اما خب از اونور هم پلیس های حافظه هر روز چیز جدیدی حذف میکنن، تا جایی که اخر به افکارشون که ممکنه ادما حذف شن میرسن.
اسپویل⛔️
اولش فکر میکردم سبک و سیاق کتاب یه جنایی خوب باشه اما علمی تخیلی بود و تو مایه های ۱۹۸۴ و ... و وسطای کتاب که رسیدم دیگ پشیمون شده بودم از خوندنش اما چون حیفم میومد نصفه بزارمش کنار گفتم تمومش کنم دیگه تا جایی که رسید به حذف رمان ها
فکر کن کتابخونه ای داری پر از رمان که حالا یا هدیه گرفتی یا خودت خریدی یا حالا رمان های خودتن ینی خودت نویسنده ای و چون پلیس حافظه این رمان هارو از حافظه خودت پاک کردن دیگ معنا و مفهومی برات ندارن و یکی که کنارت هست و حافظه اش هنوز کار میکنه داره سعی میکنه راضیت کنه اینکارو نکنی یا حداقل رمان های خودتو نسوزونی و تو هی میگی چرا که چی بشه
این لحظه رو تصور کردنش یجوریه
یا مثلا جایی که اعضای بدنت رفته رفته حذف میشن و تو رفته رفته عادت میکنی به نقص عضو بودنت و کشوندن اون تیکه بلااستفاده با خودت
اما با اینحال من کتابو دوست نداشتم
احساس میکنم وقتم گرفته شده
اما وایبی که این کتاب داره اینجوریه که شمارو میترسونه. مثلا تو دنیایی نفس میکشی که یسری اشخاص برات برنامه میچینن خب الان بیام این بخش زندگی این آدمو (که حالا خیلی وقته داره باهاش زندگی میکنه و بهش انس گرفته) پاک کنم و تو خیلی ریلکس به ادامه کارت و زندگی ات برسی انگار نه انگار اون بخش رو دوست داشتی یا حالا هرچی. هنوزم که هنوزه بخش حذف کتاب ها و سوزوندنشون برام عجیب بود. انگاری تو عشقتو با دست خودت میندازی تو آتیش.
این بی تفاوتی ها حالا کم و بیش ممکنه برای ما هم پیش بیاد با یه تلنگر (مثلا احساسی یا شکست و حادثه غمبار)
آیدی کانال تلگرامی kakaooeet@
این پست را برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتهام
