کتاب وقتی نیچه گریست قراره با روانشناسی نیچه و در مقابل، برویر پیش بره. برویر فردی #یهودی با یک زن ثروتمند و ۵ تا بچه، درگیر یک زن که از قضا بیمارش هست میشه از اون روز فکرش درگیر طرفه. زنش متوجه میشه و مجبورش میکنه که برویر برتا رو به دکتر دیگه معرفی کنه. از اونور نیچه عاشق زنی (لو سالومه) شده که اون دست رد به سینه اش زده و نیچه به حالت افسردگی و حتی خودکشی رسیده و از اون زن متنفره. جفت این دو طرف #آتیئستن. یوزف بخاطر حرف لو سالومه قراره نیچه رو درمان کنه ولی نیچه از اینک کسی بهش کمک کنه بیزاره و این حالتشو که احساساتشو نشون نده و کمک کسیو نخواد دوست داره. پس میاد کاری میکنه که نیچه گول بخوره. نیچه قراره یوزف رو که ذهنش دنبال اون زن (برتا) هست و به فکر خودکشی افتاده و یجورایی به ناامیدی رسیده درمان کنه و از اونور یوزف روی نیچه. راه حل نیچه اینه که یوزف همه چیو ول کنه حتی زنشو. (از خاکستر زندگی جدیدی خلق کنه) یوزف هم با هیپنوتیزمی که به یه نفر میگه براش انجام بده اون راهی که نیچه بهش گفته رو تو خیالش درست میکنه ببینه به کجا میرسه. و میبینه آخر تحملشو نداره. تحمل #آزادی که گفته بهش رو نداره. #بیقیدی رو نمیتونه تحمل کنه. از هیپنوتیزم که درمیاد متوجه میشه علاقه اش به زنش (ماتیلدا) برگشته و دیگه به برتا فکر نمیکنه. این راه حل رو به نیچه نمیگه در عوض راه دیگه ای رو برای درمان نیچه درنظر میگیره.... در آخر هم اقرار میکنن که همدیگرو گول زدن. آخه نیچه هم یجایی به بعد برویر رو گول میزده. تو این کتاب رد پای #فروید رو هم میتونید پیدا کنید ولی اساس کار بیشتر روی نیچه و یوزفه. فروید دوست برویر هست. کاش بجای این کتابا به گفتار #حضرتعلی با نهجالبلاغه خوانی میپرداختن که روانشناسی فوق العاده است.
کلا من از این کتاب خوشم نیومد. نمیدونم چرا خیلی از کتاب هایی که معروف میشن مطلب قابل توجهی ندارن. طرف معروفه اینجا راه به راه حرفاشو نقل دهنش میکنه بعد میری میگردی میبینی زندگی خود طرف که این شده طرفدارش بهم ریخته و پر از پوچیه
حسی که داشتم از حرفای نیچه و هی سفسطه کردنش به شدت روی اعصاب من بود. خودش و زندگی اش پر از شکاف و باگ و شکست بود ولی برای برویر راه حل میداد و اونم که شخصیت احمقی بود تن میداد که خب البته یه بخشیش برمیگشت به علاقه این فرد به نیچه.
از اینکه من برم با یکی مشورت کنم و اون به من راه حل بده در صورتی که خودش هنوز تو مشکلات خودش مونده و تکلیفش با خودش معلوم نیست اصلا باب میلم نیست. اگه طرف خیلی بلد بود که روانشناسی کنه بهتر بود روی خودش اول پیاده میکرد تا خلأ های زندگی و شخصیتیشو پر کنه نه اینکه نه راه نفوذ بزاری طرف بیاد کمک کنه و تازه ناراحتم بشی و از اونورم علاقه پیدا کنی که یکی دیگرو به زندگی برگردونی. در کل کتاب رو اعصابی برای من بود. متاسفانه خیلی از این افکار پوچ تو جامعه ما هم رواج داره
آیدی کانال تلگرامی kakaooeet@
این پست را برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتهام
