ترنم رویا

آمده ام حوالی میدان انقلاب تا هدیه تولد 9 سالگیت را بخرم.با وسواس از بین صدها کتاب و بازی فکری و لوازم آموزشی یک پازل هزار تکه برایت انتخاب میکنم.طرح پازل برج ایفل هست همراه با آسمانی زیبا در پشت زمینه اش.می دانم که به پاریس و این برج علاقه داری و بارها در بازی هایت به آنجا سفر میکنی.خودم از کودکی مشوقت بودم که رویا ببافی و با رویاهایت زندگی کنی..دو تا بازی فکری هم برای کیارش و نهال ،به مناسبت مدرسه رفتنشان میخرم.

از میدان که عبور میکنم بچه ها سر و کله شان پیدا می شود..خاله ترو خدا فال بخر..خاله یه خوراکی برام بخر گرسنه ام..به کیسه توی دستم نگاه میکنم..به وسواسی که برای خرید کادوها به خرج دادم..به امشب که شب تولد توست..به بچه های فال به دست که می دانم خیلی هایشان حتی تاریخ تولدشان را نمی دانند چه برسد به اینکه خاله ای داشته باشند که روز تولدشان با وسواس برایشان کادو انتخاب کند.

دوباره به تو فکر میکنم و به رویاهایت..به امیدی که دارم تا میان رویاهایت جای بزرگی باشد برای بچه ها..برای روزی که بخواهی برای بیداری شهر خواب زده تلاش کنی..یه بار که میرفتیم به سمت بهشت زهرا دخترکان کوچک گل به دست را کنار جاده دیدی و زدی زیر گریه..گفتی چرا این بچه ها اینجان مگه نباید مثل من برن مدرسه؟ گریه کردی و گفتی منم میخوام بزرگ که شدم بیام خانه علم و به بچه ها کمک کنم.

شاید باید به جای برج ایفل تصویر دیگری برایت میگرفتم..یک چیزی که پلی باشد میان رویای پاریس رفتنت و بچه ها..چیزی که بتواند وصلت کند به زندگی هزار تکه شان..

پسرک اصرار میکند یک فال بردارم..میگویم نمیخواهم فال را می اندازد توی کیفم و به شدت می دود..کجا میرود نمیدانم..شاید رد یک رویا را وسط شلوغی میدان انقلاب پیدا کرده..شاید..کسی چه میداند؟