امروز شنبه ۱۷ آذر ۹۷ و ۱۳ روز مونده به تاریخ اعزامم. خیلی استرس دارم فکر میکنم برای سربازی و اون محیط شلوغ ساخته نشدم.همه عمرم تنها بودم و فقط یه دوست صمیمی تو کل دوران تحصیلیم پیدا کردم. اگه زمان برمیگشت به عقب جایی که ۳ماه پیش میتونستم برم ارشد بخونم شاید این کارو میکردم.کی میگه زحمات آدمات هیچوقت هدر نمیره من شاید عینی این ماجرا بودم.بعد از ۶ماه درس خوندن رتبه ۲ رقمی کنکور ارشد شدم ولی الان منتظر روز اعزامم هستم.شاید به خاطر رشته تحصیلیم بود که تو ایران پشیزی ارزش نداره اگه زمان بیشتر برمیگشت عقب وقتی با مادرم میرفتم برای انتخاب رشته سال دوم دبیرستان اون موقع فقط ۱ متر با میز انتخاب رشته تجربی فاصله داشتم حتما تجربی میخوندم سالهای قبلش یادمه علاقه شدیدی به دروس تجربی و زیست و کتابای پزشکی از خودم نشون میدادم و ریاضیم تعریفی نداشت ولی چرا رفتم ریاضی خوندم و به اینجا رسیدم؟ باید بیخیال بشم نه؟ به خودم بگم گذشته ها گذشته به فکر آینده باش!
نمیدونم سربازی قراره چطور بهم بگذره تو این ۲ماه همش رویاپردازی میکردم یه جوری ۲۵ ملیون تومن پول از آسمون بیافته تو بغلم تا سربازیو بخرم.نمیدونم شایدم برام خوب باشه مدتی دور باشم از خونه و خونواده تا سختیش بنظرم دوری از فضای مجازی برای کسی که روزی حداقل ۸ ساعت تو نت میچرخه.ولی این نیز بگذرد! پسرعموم خوش شانس بود بعد از آموزشی تو شهر محل سکونتش افتاد و صبح میرفت تا ظهر برمیگشت خونه برنامه هرروزش بود منم نذر کردم اگه وضعیتم اینطوری شد ۱۰تا کارت شارژ ۲ تومنی به قید قرعه بین اعضای گروه تلگرامیم پخش کنم.۳ روز دیگه برگ قرمز اعزام میرسه دستم و مشخص میشه کجا افتادم تا اون روز بدرود...!