فرهاد مقدم سلیمی و آینده بلاک چین - قسمت سوم
وقتی شما به عنوان یک دولت می خواهید از کریپتوها برای مقابله با هژمونی دلار یا پولشویی بین المللی و یا دور زدن تحریم ها استفاده کنید، طبعا دو راه در پیش دارید.
راه اول اینکه کریپتوی خود را به مردم کشور خودتان ندهید و صرفا به طور بین المللی در خارج از کشور برای آن بازار پیدا کنید.
در این صورت مردم کشور خودتان دیگر امکان پولشویی با آن کریپتو را نخواهند داشت و در حقیقت فقط خودتان امکان پولشویی خواهید داشت.
راه دوم این است که از اصل پراگماتیستی “جنگ کوچک – جنگ بزرگ” استفاده کنید. این اصل در یک جمله می گوید:
Lose the battle, Win the WAR
یعنی جنگ کوچک را بباز تا در جنگ بزرگ برنده شوی (برای رسیدن به اهداف بزرگ، اهداف کوچک را فدا کن).
جنگ کوچک پولشویی محدود در داخل کشور و جنگ بزرگ مقابله با هژمونی دلار یا پولشویی بین المللی یا دور زدن تحریم هاست.
برخی نشانه ها حاکی از این است که برخی کشورها، بدون سر و صدا و تابلو کردن خود و با کمک بخش خصوصی قوی از این روش استفاده می کنند.
یعنی میزانی از پولشویی در داخل کشور را با آزاد کردن خرید و فروش کریپتو کارنسی ها و ای کارنسی ها ندید می گیرند
( در جنگ کوچک شکست را می پذیرند)، تا بتوانند در جنگ بزرگ تر (مقابله با هژمونی دلار یا پولشویی بین المللی یا دور زدن تحریم ها) موفق باشند.
البته دولتی که هوشمندی استفاده از اصل “جنگ کوچک – جنگ بزرگ” را داشته باشد
آنقدر نیز هوشمند هست که خودش به نحو “تابلو” اقدام به صدور کریپتو ها نکند و این کار را به بخش خصوصی بسپارد.
… و صد البته دولتی که هوشمندی سپردن کارها و اعتماد به بخش خصوصی را داشته باشد
کارش به جایی نخواهد رسید که بخواهد با کریپتوها مشکلاتش را حل کند. کریپتوها التیام می بخشند، اما درمان نمی کنند.
پاورقی: تضادهای فلسفی را جدی بگیرید.
هر تفکر و اقدامی که از پایه تضاد فلسفی داشته باشد، دیر یا زود محکوم به شکست خواهد بود.
بلاک چین و دلالی (بخش اول)
در سال 1374 – یعنی حدود 22 سال قبل – به طور جدی در پی یک اسلحه بودم تا با آن کلیه ی بنگاهداران و دلالان املاک را بکشم.
حدود سه سال قبل از آن در حالیکه هنوز دانشجوی دانشکده فنی بودم ، یک کارگاه تولیدی با سرمایه ی اندک راه انداخته بودم.
اول جوانی و جاهلی بودم و عقیده ی راسخ داشتم که تنها پول حلال، پولی است که از تولید حاصل شود.
هیچ گونه درآمد دیگری را حلال نمی دانستم.
20 ساله و شهره به راستگویی بودم.
تا آن زمان حتی یک نماز شب قضا رفته نداشتم، نماز یومیه که جای خود.
خانه را به کار تولید زدم و در سیل تورم سالهای 73 و 74 در مدت کمی ورشکست شدم. در همان مدت نیز قیمت خانه بیش از 2 برابر شد.
به مادرم قول داده بودم که ظرف مدت کمی، یک خانه ی بهتر برایش بخرم.
حالا نه تنها کل پول خانه و سرمایه ام را بر باد داده بودم، که با آن اوضاع تورم ، توان اجاره کردن یک خانه ی پست تر را نیز به زور داشتم.
با همین دید گاوهای شخم زن، کل مشکلات تورم جامعه را در دلالی می دیدم
و چون بزرگترین ضربه را از تورم مسکن خورده بودم، دلالان مسکن را بزرگترین دشمن خود و جامعه فرض می کردم.
واقعا دنبال یک اسلحه بودم که بنگاهداران املاک را بکشم.
در این زمان، دیگر چندان شهره به راستگویی نبودم و بلکه برعکس، داشتم شهره به دروغگویی می شدم.
نمازهای یومیه در حال پاک شدن از برنامه ی روزانه ام بود، نماز شب که جای خود.
صاحبخانه، بار تورمی خود را روی شما خالی می کند و کرایه و پول پیش را افزایش می دهد.
بقال سر کوچه بار تورمی خود را روی شما خالی می کند و اجناس را گرانتر به شما می دهد.
نانوا، راننده تاکسی و غیره و غیره همه بار تورمی خود را روی شما خالی می کنند چون شما آخر زنجیره ی تورمی هستید.
یعنی ندارترین افراد. بدون کار و بدون سرمایه و بدون پشتوانه.
صحبت از بالا رفتن قیمت خانه شما را عصبی می کند. صحبت از بالا رفتن قیمت دلار و سکه شما را عصبی می کند.
صحبت از بالا رفتن قیمت لوازم خانگی و اتومبیل شما را عصبی می کند.
چون هیچ کدام از اینها را ندارید و به چشم خود می بینید که هر روز در حال پسرفت هستید.
اندک درصدی که روی قیمت ها می رود، مثل این است که تکه ای از گوشت شما را می کنند.
همه جا صحبت از پول و سکه و دلار و خانه است و اینها شما را آزار می دهد.
چون هیچ کدام را ندارید و هر لحظه در حال عقب گرد بیشتر در زندگی هستید.
از همه کس عقب افتاده اید. به تدریج گوشه گیر و عصبی می شوید. به جای مجالس شادی به مجالس عزا تمایل پیدا می کنید
و مکان های دوست داشتنی شما بهشت زهرا و هیات های مذهبی می شود. اما اینها هم مشکلی از شما حل نمی کنند.
اما شما اشتباه می کنید. مسبب تورم و گرانی دلالان نیستند. اینها معلولان تورم هستند، نه علل آن.
لیکن رسیدن به این دید بنیادی که مسبب تمام اینها ، نه دلالان و مردم عادی بلکه “سیستم حکومتی” (به معنی مجموعه ی State و Government) بوده است
حداقل 15 سال از بهترین سالهای عمر مرا در بر گرفت. زمانیکه به تدریج از تحصیل علوم مهندسی به مطالعه و تحقیق در علوم انسانی و اقتصاد تغییر جهت دادم.
دلالی، چه آن را مفید و مولد بدانیم و چه غیر مفید و غیر مولد، با گسترش بلاک چین، به حاشیه رانده خواهد شد.
زیرا بلاک چین، خود “دلال اعظم” است که از طریق سیستم Peer-to-peer و شفافیت بیش از حد خود، امکان حذف کلیه ی واسطه ها و دلال ها را دارد.
نوشته ی فرهاد مقدم سلیمی
