دکتر مهدی خبازی کناری، متن سیاه، سرقت ادبی_به قلم استاد زرتشت محمدی_بخش دوم
روش سرقت اکثر این افراد روشی است که متأسفانه در کشور ما بسیار متداول شده به این صورت که سبک نوشتار شما را میبرند و با سر هم کردن مطالبی از فلاسفه با سفسطهبازی شما را به بازی میگیرند مثلاً با نقل قول از دریدا، لاکان، ویتگنشتاین، سوسور، هوسرل، دلوز و... و با قسمتی از مطالب خود شما میگویند که «این آنی نیست که شما میگویید» ما متفاوت گفتهایم!!! در حالی که اساساً این مطالب نظری بدون متدولوژی، صد من یک غاز هم نمیارزد و به طور کلی، هدف آنها دزدیدن همان سبک نوشتار یا نوع ادبی و ژانر شماست. کشف و خلق شما را میدزدند و بعد شروع میکنند به سفسطهبازی چون در این کار استادند و حرفهی آنها چیزی جز این نیست.
یکی از همین افراد شخصی به نام دکتر مهدی خبازی کناری است که ظاهراً دارای مدرک دکترای فلسفهی غرب بوده و اساساً سفسطهبازی جزو تحصیلات ایشان است چرا که آن را تدریس میکند.
در گزارشی به نقل از خبرگزاری مهر با کد خبری 243804 آمده که در سال 1384 نشر قصیدهسرا کتابی را با عنوان «این کتاب اسم ندارد» به قلم مهدی خبازی کناری چاپ کرده که در مجموع شامل بیش از 150 قطعه شعر بلند در سبکهای نیمایی، سپید و موج نو است. حال آن که مهدی خبازی کناری چندی پیش، در تاریخ سهشنبه بیستویکم امرداد 1399، در صفحهی ادبی ماهنامهی «آوای پراو»، شمارهی 74 تحت عنوان مصاحبهای که بین صفا سبطی و مهدی خبازی کناری منتشر شده، ادعایی عجیب کرده که در دههی هفتاد کتابی با عنوان «این کتاب اسم ندارد» در قالب ادبی متن سیاه چاپ کرده و در آنجا مانیفست یک قالب جدید را نوشته و دیگران از آن دزدیدهاند!!! و عجیبتر این که کتاب معرفیشده اولاً سال 84 چاپ شده، ثانیاً مانیفستی در آن نیست، ثالثاً در قالبهای نیمایی، سپید و موج ناب آن هم در درجهای بسیار ضعیف و تقلیدی بوده که خبرگزاری مهر نیز همان موقع آن را انتشار داده است.