امین برای من فقط نامِ یک آدم نیست؛نامِ آرامشیست که میان شلوغیِ دنیا پیدا کردم.کنار او، عشق شبیه اتفاقی پرهیاهو نیست؛گاهی فقط دستیست که بیخبر دستت را میگیرد،گاهی فنجان چاییست که برایت میریزد،گاهی سکوتیست که در آن، لازم نیست چیزی را توضیح بدهی گاهی بوسه ای است که بی هوا روی گونه آن مینشیند .من امین را برای تمام لحظههای بزرگی که با او خواهم داشت دوست دارم برای همین لحظههای کوچک ،برای صبحهایی که کنار هم آغاز میشوند،برای قدمهایی که بیهدف میزنیم،برای خندههایی که دلیل خاصی ندارند،و برای آن حسِ عجیبی که وقتی کنار او هستم،دنیا کمی جای امنتری به نظر میرسداگر روزی از من بپرسند عشق چه شکلیست،شاید نتوانم تعریف دقیقی از آن بدهم؛فقط میگویم:عشق، برای من، شبیه «امین» است؛ شبیه آدم امنی که دوست دارم در تمام فصلهای زندگی،باز هم انتخابش کنم. ❤️