سلام !
من فائزه فرحزادی هستم و این اولین نوشته ی تجربی من در ویرگول هست ، امیدوارم که مورد اقبال و توجه مخاطبین قرار بگیره، رنگ و بوی صحبت ام در مورد نوشتن و پیاده سازی یک برنامه ی استاندارد و کاربردی در قلمرو توسعه فردی و کوچینگ زندگی قرار داره ، با چاشنی تقریبا زیادی از روانشناسی!
در روزهای اول سال مردم به دو دسته تقسیم میشن ، گروه اول که به اهمیت برنامه ریزی و طراحی پلن سالانه پی بردن و هرسال یک برنامه ی هدفمند برای خودشون طراحی میکنن (بماند که چند درصدشون متعهد به هدف گذاری ها هستن و چند درصدشون صرفا برای اینکه عذاب وجدان نگیرن یه چیزایی رو کاغذ نوشتن! ?) و گروه دوم که اصلا اعتقادی به برنامه ریزی ندارن و تاحالا تجربه ی طراحی برنامه سالانه نداشتن .
طبیعتا گروه اول با هر کم و کیفی که باشن از گروه دوم یک هیچ جلوتر هست !
به چند نکته به صورت تیتروار برای طراحی و اجرای یک برنامه ی سالیانه ی استاندارد اشاره میکنم و بعد بیشتر در مورد خودشناسی صحبت میکنیم !
۱_ برنامه ی شما فانتزی نباشه : یعنی به جای نوشتن اهداف مورد قبول و ایده آل با توجه به در نظر گرفتن شرایط و ابعاد مختلف ماجرا یک برنامه ی منطقی و مبتنی بر واقعیت داشته باشید با اهداف ممکن تر، لطفا ایده آل گرا و رویا و پرداز نباشید و اهدافی رو یادداشت نکنید که تیک خوردنشون غیرممکن باشه :)
۲_ زمان بندی داشته باشید : اصطلاحا بهش میگن تارگت گذاری ، شما لیستی از اهدافتون رو یادداشت میکنید اما برای اینکه تعهدتون بیشتر باشه و برنامتون هم دقیق تر نیازمند جدول زمانبندی هستین که معمولا باید به سه قسمت بلند مدت (یکساله)،میان مدت (شش ماهه)، کوتاه مدت (ماهانه) باشه، و غالبا هدف گذاریتون از بلند مدت به کوتاه مدت باید درج بشه و هرچه به برنامه های کوتاه مدت تر میرسیم جزئیات هم بیشتر میشن مثل ( سالانه، نیم سال یا شش ماهه، فصلی یا سه ماهه، ماهانه، هفتگی، روزانه)
۳_ تک بعدی نباشید : برنامه ریزی شما باید جامع باشه و شما هر هشت قلمرو زندگی رو داخلش لحاظ کنید ، قرار نیست صرفا برای کار و شغلتون برنامه داشته باشید که اون هشت قلمرو شامل (کار ، خانواده، روابط عاطفی، معنوییت، سلامتی، مالی، توسعه فردی و تفریح و سرگرمی ) هست.
