سلام ، این آخرین پست من از اولین سه گانه ی برنامه ریزی در راستای توسعه ی فردی خواهد بود :)
بهتون توصیه میکنم اول یادداشت قبلی رو که در خصوص اصل برنامه ریزی بود مطالعه کنید چون این پست جنبه ی تکمیلی یادداشت قبل هست !

حتی اگر شما تمام جزئیات رو حین نوشتن برنامه ریزی رعایت کرده باشید بازهم ممکن هست در عمل ، به اهداف مشخص شده نرسید!
بهرحال ممکنه اشتباهاتی شما رو از هدف دور بکنه ، مثل دانش آموزی که چون نمیدونه چی باید بخونه و چطور باید بخونه در امتحان مردود نمیشه بلکه چون مشکل اصلی در (اجرا) ی دانسته ها و اهداف هست شکست میخوره ، نوشتن برنامه ی قابل اجرا یک بحث ، و عمل کردن به تایتل ها مبحث دیگه ایی هست !
اول چند عوارض منفی بی برنامه بودن رو باهم مرور می کنیم :
۱_ فرصت سوزی هایی که به دلیل ترافیک مشغله ها اتفاق میوفته
۲_استفاده از راهبردهای نامناسب برای رسیدنبه هدف
۳_ وسوسه شدن برای اجرای ایده های مزاحم که به خودمون میایم و میبینیم از هدف اصلی دور شدیم
حالا میشه برای هر کدوم از موارد بالا راهکار ارائه داد:
۱_ شکار لحظه : شما فکر میکنید صرف انگیزه و تعهد به برنامه باعث عملکرد مثبت شما خواهد بود ؟ ۸۰٪ پژوهش ها این مسئله رو رد میکنن! چون شما زمان های ۴۰،۳۰،۲۰ دقیقه ایی زیادی رو در طول روز از دست میدید و اگر از قبل ندونید چه کاری باید انجام بشه ( لزوم برنامه ریزی روزانه) تمام وقتتون صرف تصمیم گیری برای اینکه چه بکنید میگذره نه برای اقدام و عمل کردن.
٢_ استفاده از راهبرد اگر_آنگاه:
قدرت این روش در سادگی اش هست ، در راستای پاسخ به ( چه زمانی ، چه کاری، چگونه، چرا، کجا)
مثال : من بیش از ۲۰۰۰ کالری در روز مصرف نمیکنم به نسبت : اگر در یک روز ۲۰۰۰ کالری مصرف بکنم آنگاه غذا خوردن رو متوقف میکنم !
این روش برای درمان رفتارهای اعتیادگونه ی ما خیلی موثر هست
٣_ تقویت عضله خود_كنترلی :
سلاحی که بهش نیاز دارید ! موقعی به کار میاد که دو هدف رو به روی هم قرار بگیرند چون تعارض بین اهداف از شایع ترین مشکلات هست، و تنها راهکارش در این یک جمله خلاصه میشه ( یک ذره از چیزی که نیاز دارید و خیلی زیاد از چیزیکه نیاز ندارید!) یعنی اجتناب از کمکاری و پیگیری مستمر و خودداری از پرکاری های جانبی برای ایده های جانبی!
امیدوارم این یادداشت براتون تلنگری ایجاد بکنه تا با حساسیت بیشتری پیگیر برنامه ریزی و هدف گذاری و افزایش عملکردتون باشید .
فائزه فرحزادی