دمپایی ها هنوز برای من بزرگ هستند
میخواستم زودتر بزرگ شم؛
تا دمپایی های دستشویی بالاخره اندازم شن.
تا دستم به کابینت بالایی ها برسه و خودم از قوطی شربت توت فرنگی هرچقدر خواستم پودر صورتی بریزم.
من میخواستم زودتر بزرگ شم تا دیس برنج تو مهمونی هارو تزئین کنم؛نه که فقط پیاله ماست و نمکدون رو بهم بدن بزارم سر سفره.
میخواستم زودتر بزرگ شم تا دخترهای فامیل منم تو جمع های فوق العادشون راه بدن نه که فقط با اقاجون یه قل دو قل بازی کنم.
میخواستم بزرگ شم تا خودم برم اونور خیابون مغازه رفعتی که اقلام کوپنی رو میاورد.چون ناهید خانم همسایه به پسرش میگفت:بابک هروقت بزرگ شدی میتونی بری کوپن قندی که اعلام شده رو از رفعتی بگیری.
میخواستم بزرگ شم و وسیله های خطرناک و هیجان انگیز شهربازی رو سوار شم اونم نه یه بار هزار بار،اما برای من فقط بلیط استخر توپ و اسب های گردان خسته کننده رو میگرفتن.
.
.
.
حالا من بزرگ شدم
دمپایی های دستشویی هنوز اندازه پای من نیستن
قدم کم و بیش به کابینت های بالایی میرسه ولی دیگه شربتم رو رقیق میخورم.
یکبار که تازه بزرگ شده بودم دیس برنج رو تزیین کردم ولی عروسمون گفت خوشش نیومد!بعد اون بازم برای بردن پیاله ماست و نمکدون اولین داوطلبم
حیف که دیگه اقاجون نیست تا با هم یه قل دو قل بازی کنیم،بسکه از جمعهای دخترونه و خاله زنکشون خسته ام.
بعد از چندین سال برگشتم محله قدیمی،مغازه اقای رفعتی شده بود فروشگاه های همواره تخفیف افق کوروش با ارسال رایگان درب منزل؛فکرش رو بکنید دیگه لازم نبود منو بابک بزرگ شیم تا از رفعتی خرید کنیم
رفعتی سال ۹۷ خودش میومد دم خونه.
کنار وسیله های خطرناک و پرهیجان شهربازی نوشتن این وسیله برای بیماران قلبی ممنوع است.
باز هم وسیله مناسب برای من خسته ترین اسب های پلاستیکی گردان و استخر توپ.
عزیزم
بزرگ شو ولی عجله ای نکن.
