امروز ۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱:۲۲ بامداد
خیلی وقتها حرفهای خیلیها رو در رابطه با اینکه ما ابررباتیم، نقض کردم؛ ولی با گذشت زمان، دارم خودم هم به این ایدئولوژی نزدیک میشم.
وقتی خیلی بچه بودم، راجع به خدا و پیدایشش زیاد سؤال میپرسیدم. داداشم برای متقاعد کردن مغز کنجکاو و درک پایینم، مثال قشنگی زد. گفت: «تو از یه رباتی که توسط انسان طراحی شده و برای کار مشخصی مهندسی شده، نمیتونی راجع به پیدایش انسان و خلقتش بپرسی؛ درصورتیکه ما خودمون خالق انسانهای دیگهای هستیم؛ فرزندانمون. ما هم وقت پیدایشمون یهسری محدودیتهای اطلاعاتی داریم که نمیتونیم بفهمیم خدا چطور به وجود اومده و همه فقط نظریات متفاوت دارن.»
ریبورن رو که دیدم، توی اینستاگرام یه فیلم سینمایی AI، حالا مثل اینکه زاییدهی ذهن خلاق یه بلاگر ایرانی به نام آذین، ساکن ترکیه، ساخته شده، خیلی به فکر فرو رفتم؛ از اینکه در گذشته، اگر از پیشرفت تکنولوژی امروزه صحبت میشد، یا انگ جادوگر میخوردن یا دیوانه؛ تا اینکه با گذشت زمان، همه با تکنولوژی آشتی کردن و الان جزء لاینفک زندگی خیلیهامون شده.
یادمه تبلیغات یه سریال خیلی خوبی رو دیدم که اسمش رو به یاد نمیارم. محتوای اون از فروش یه لباسشویی شروع شد که اصلاً با ذهن مردم اون روزا جور درنمیاومد؛ اینکه ما باید یه عمر تلاش کنیم تا همچین دستگاه گرونی بخریم که تایم آزادتری داشته باشیم.
خب، همیشه یه محصول ابتدای تولیدش گرونه و با عرضهی بیشتر، قابلدسترستر برای عموم جامعه میشه؛ مثل ربات تسلا که شاید الان اونقدری عرضه نشده که همه بتونن توی خونههاشون استفاده کنن، ولی کیالان به همون پیشرفت رسیده؟
تازه، ما بهعنوان ابرربات، خیلی باگها رو داریم که ممکنه توی نسخههای آینده نباشه؛ مثلاً یادگیری که پروسه فرسایشی و زمانبره، یا علم به زبان حیوانات که از همین الان زمزمههاش توسط ایلان ماسک صورت گرفته؛ با تراشهای که میتونه قادر باشه بتونی به تمام زبانهای دنیا صحبت کنی و تسلط داشته باشی.
چند سال دیگه نیاز نیست مهارتی یاد بگیری؛ میتونی بدون آموزش هم همشو داشته باشی، چون سن انسان محدوده و قطعاً نمیتونه توی همهی زمینهها مهارت کسب کنه، ولی با AI فراهم میشه.
قدیما رباتها خیلی زمخت و با سیمپیچی زیاد بودن، ولی الان سیلیکونی شدن و خود رباتها معتقدن تنها فرقشون با آدمیزاد، داشتن روحه؛ ولی شاید این باگ آدمیزاده؟
به هر حال، به موضوع آفرینش و دلیل آفرینش نپردازیم. فکر میکنم برای ساخت ما هم این فرایندها طی شده، ولی رباتها؟ اونا خیلی پیشرفتهتر از انسانها خواهند شد و خیلی از باگها رو نخواهند داشت.
شاید مشکل همهی ما داشتن روحه؟ شاید اگر روح نبود، زندگیها از هم نمیپاشید، طبقات اجتماعی انقدر اختلاف نداشتن، جنگ نبود؟
نمیدونم، ولی مطمئنم وارد دنیای خیلی خیلی عجیبتری شدیم؛ عجیبتر از جایی که ازش اومدیم: رحم مادر.
چون قراره اونم جایگزین بشه و ربات رحم جایگزین، این وظیفهی پرورش اسپرم رو به عهده بگیره.