کلمه ای سنگین
وزن حدودی: 2 تُن
مشخصات ظاهری: سنگی سیاه و سنگین و لبه هایی تیز
روش مصرف:
اغلب با میل خود ان را طلب میکنند.
بدین گونه ک سنگ را نزدیکی صورت خود اورده، سنگ جذب صورت شده
ابتدا چشم ها از فرم اصلی خارج شده و برق آن ب وسیله ی سنگ گرفته میشود.
سپس سنگ تیغه ی بینی را خراش داده و آن را سرخ میکند.
لب ها از ترس دردِ سنگ میلرزند و این لرزش آن را قانع نمیکند.
وارد دهان شده، با خراش دادن از گلو و نای عبور کرده و تا مدتی در انتهای گلو گیر میکند.
بنابراین یکی از علائم داشتن سنگِ غم، گرفتگی گلو و دردناک بودن ان است.
شخص مدتی تلاش میکند سنگ را فرو دهد ما بی نتیجه است و این پروسه چندین هفته و در افراد با بدن قوی چندین ماه طول می‌کشد.
پس از گذراندن این مرحله سنگ ب سمت قلب رفته و در این مسیر تمامی اعضارا زخمی میکند.
خون از اعضای شخص چکه کرده و گردش خون بیشتر میشود.
برداشت شخص سالم بودن بدن است و این اتفاق او را راضی میکند.
پس آن را با آغوش باز میپذیرد و راه تا قلب را باز میکند.
سنگِ غم ب انتهای قلب اویزان شده و ریتم آن را کند میکند.
ریتم کندِ قلب، بدن را کرخت کرده و در فعالیت های جسمی اختلال ایجاد میکند.
شخص کم کم برای درد نکشیدن و احساس سنگینی نکردن ب تحصن و یک جا نشینی روی اورده و ساکن میشود.
سنگ کم کم بزرگ شده،
فعالیت ان تا زمانی ک قلب را از کار بیندازد، ادامه خواهد داشت.
نویسنده: فاطمه اخترانی
