یه جاده ای هست به اسم موفقیت. خیلی ها آرزو دارن که از این جاده رد بشن و به گنج در انتهای آن، دست پیدا کنند.
تصور کنید در این جاده هستید. کمی جلو، چند وسیله کمکی می بینید، وسایلی مثل ایمان به خدا،تلاش زیاد، تجربه خوب، استفاده از تجربه های خوب دیگران، صبوری زیاد، امید زیاد، اعتماد به نفس کافی، علم و دانش و... .
شما این وسایل را در کوله خود می گذارید. کمی جلوتر، موانعی دیده میشوند.
شما باید حتما موانع را بردارید. موانعی مثل غرور، بی تجربگی، نا صبوری، ناامیدی، ایمان کم به خدا، انتقاد ناپذیری و... .
شما با کمک وسایل کمکی، موانع را بر میدارید.
به انتهای جاده، نزدیک می شوید. یک گنج آنجاست. به کمک وسایل، در گنج را باز می کنید، آن موفقیت هست.
نکته اینکه، اگه وسایل کمکی را بر نداشتید، هرگز به انتهای جاده نمی رسید و باید دوباره به اول جاده برگردید. شما، بدون این وسایل، نمیتوانید موانع را رد کنید.
این رو هم بدونید، شما نباید در این جاده، قدم های بزرگ بردارید، باید قدم های کوچک بردارید.
غرور مانع بزرگی هست. انسان های مغرور، نقاط ضعف شان را پیدا نمی کنند و شکست می خورند.
همه انسانها، توی زندگی، با شکست رو به رو میشن.
شکست، گاهی اوقات لازمه.
امیدوارم همیشه موفق باشید.