ویرگول
ورودثبت نام
فاطمه واحد
فاطمه واحدنویسنده کوچک، الآن چهارده سالمه و یکی از بزرگترین رویاهام اینکه در آینده، یک نویسنده موفق بشم
فاطمه واحد
فاطمه واحد
خواندن ۵ دقیقه·۴ سال پیش

در جستجوی هونل

قسمت ششم

زن عجیب و غریب، روی صندلی چوبی و کهنه ای نشسته بود و نوشیدنی داغی را که در دست گرفته بود، سر می کشید. بقیه هم با تعجب به این زن عجیب و فضای داخل خانه که از او هم عجیب تر بود، نگاه می کردند.
گوشه های خانه، تار عنکبوت داشت و روی سقف هم حشره راه می رفت. چند قفسه پر از بطری های به نظر معجون جادوگری، روی یک دیوار خانه، چسبیده بود.
روی زمین، یک عالمه کتاب های باز و بسته بود. وسط آشپزخانه هم یک دیگ روی میز، دیده می شد.
زن، لیوانش را روی میز کنارش گذاشت و گفت:« خب! اول از همه بگم که من یک جادوگرم. بله! درست حدس زدید. البته جادوگری این دوره زمانه، خیلی رایج نیست! نسل جادوگران، دارند منقرض می شوند. به هر حال، من یک جادوگر هستم. از همه هم قوی ترم! راستش من به خانه ام یک قدرت جادویی دادم. به طوری که اگر یک یا چند موجود زنده، نزدیکش باشد، آنها را ناپدید و در خودش ظاهر می کند. این بلا سر شما هم آمد. اینجا نزدیکش قطار رد میشه اما انسانهای داخلش، اینجا ظاهر نمیشوند چون داخل قطار هستند. ضمنا الان در این خانه قفل است... راستی، این مرد خارجی سخن من را می فهمد. چون من کاری کردم که او بتواند به زبان فارسی سخن بگوید و سخن فارسی را بفهمد.»
همه با تعجب به هم نگاه کردند.
پارینو که جواب سوالش را گرفته بود اما بیشتر از قبل، گیج شده بود، پرسید:« چرا این قدرت را به خانه تان دادید؟!»
-چون می خواهم از بقیه کمک بگیرم. من تصمیم گرفته بودم که سنگ فیروزه جادویی و قدرتمندی را که در زیر زمین این جنگل هست استخراج کنم و قدرتش را بگیرم. اما هر کاری کردم نشد. البته من جادوگر ماهری هستم اما نمیدونم چرا جادو روی استخراج سنگ، اثر نکرد. بخاطر همین تصمیم گرفتم از بقیه کمک بخواهم. ولی هیچکدام آنها نتوانستند به من کمکی کنند. خودم دوست ندارم برم بیرون و بین مردم آفتابی بشوم، بنابراین این قدرت را به این خانه دادم. خب سوالی هست؟ من همیشه این همه توضیح را به انسانها یا حتی موجودات دیگر، میدهم.
خانم کریمی گفت:« به نظرم، شما دارید طمع میکنید. چرا باید قدرت شما، زیاد باشد؟ مگه نگفتید قوی هستید؟»
- خب بله اما به نظرم باید بیشتر باشه. اینگونه هر کاری بخوام میتوانم انجام بدهم... این گوی را میبینید؟
جادوگر، به گوی آبی رنگی اشاره کرد که روی یک میز گرد بود. آن میز، در واقع به خواسته جادوگر، رو به رویش ظاهر شد.
جادوگر ادامه داد:« من با استفاده از این گوی، هم شما را می بینم و هم صدایتان را میشنوم. بنابراین اگر الان برای کمکم از خانه بیرون بروید، ولی در اصل فرار کنید، من می فهمم. تا موقعی که سنگ فیروزه را برایم نیاورید، شما را آزاد نمی کنم... شاید شما بتوانید سنگ را استخراج کنید.»
پاری با ناراحتی گفت:« ولی... ولی آخه ما چگونه اینکار را کنیم؟!»
- اگه خودم می دانستم که به شما نمیگفتم.
پاری و بقیه از خانه خارج شدند. می دانستند که جادوگر، آنها را دارد نگاه می کند.
ناگهان، صدای جادوگر شنیده شد:« محل سنگ در زیر زمین آن قسمتی است که درختان رویش یک عالمه خم شدند.»
همگی به آن قسمت رفتند. درختان به دلیل ناپیدایی، به سوی زمین، سر خم کرده بودند.
پاری و پارینو، از زیر درختان رد شدند و در وسط آن قسمت ایستادند. هیچ چیز خاصی آنجا نبود. فقط چند بوته، ( البته بوته سبزی که رو و داخلش خار داشت ) گرداگرد آن قسمت را فرا گرفته بودند.
پاری گفت:« چرا وسط این حنگل سرسبز چند بوته خار وجود دارد؟!»
پارینو گفت:« نمیدونم! دلیلش هر چی که هست، حتما یک ربطی به این سنگ فیروزه دارد!»
-به این بوته نگاه کن! خارهاش با بقیه بوته ها فرق دارد!
بوته ای که در قسمت شمالی آنجا قرار داشت، خارهایش به شکل عجیبی چیده شده بودند و رنگ شان هم سفید بود. چند خار در سمت راست بوته، شکل یک ستاره را در آورده بودند و در سمت چپ چند خار شکل تار عنکبوت.
آقای کریمی گفت:« شکل این خارها چقدر برام آشناست!... فهمیدم! توی یک کتاب راجب ستاره ها و کلا فضا، عکس یک ستاره به همین شکلی که خارهای سمت راست چیده شدند، کشیده شده بود. اسمش ستاره فیروزه بود! توی کتاب نوشته بود:« در حال حاضر، دانشمندان و منجمان، هیچ اطلاعاتی از این ستاره بدست نیاورده اند. فقط می دانند که کجا دیده میشود. این ستاره، در آسمان یک جنگل نزدیک استانبول هر شب دیده میشود.» امشب هم حتما ستاره دیده میشه.»
پاری گفت:« وای! باید منتظر شب باشیم چون حتما ستاره فیروزه بتواند کمک کند... سمت چپ بوته هم خارها شبیه تار عنکبوت هستند!»
پارینو گفت:« فکر کنم باید از تار عنکبوت و ستاره فیروزه کمک بگیریم. بهتره برم تار عنکبوت بیارم.»
پارینو، هفت تا تار عنکبوت پیدا کرد و آنها را پیش پاری آورد. البته تارها، پاره و مثل خمیر نازک کش آمده شده بودند.
همین که پارینو، تار های عنکبوت را روی زمین آن قسمت انداخت، تارها درست و مثل قبل شدند. یعنی همانطور که عنکبوت آنها را بافته بود. حتی یک تار عنکبوت دیگر، هم روی زمین خود به خود به وجود آمد.
آنها، در خانه جادوگر، منتظر شب ماندند. شب که شد به آنجا رفتند.
همه به ستاره فیروزه که در آسمان می درخشید، خیره شدند. درخشش او، بیشتر از ستاره های دیگر بود.
ناگهان صدایی از آسمان آمد:« تارها را بچین!» بعد تارهای عنکبوت حرکت کردند و به صدا در آمدند:« ما را بچین!»
آنها هی همین جمله را تکرار می کردند.

پاری بین همه آن سر و صدا ها، گفت:« فکر کنم باید این تارهای عنکبوت را بچینیم. اما چگونه؟!...»
پارینو گفت:« نباید بر اساس بوته ها باشه؟! چون همانطور که تعداد بوته ها هشت تاست تعداد تارها هم هشت تاست!»
-شاید.
پاری، تارها را مثل بوته ها روی زمین چید. ناگهان، زمین در آن قسمت باز شد و یک سنگ فیروزه از آن بیرون آمد.
آقای کریمی ، سنگ را گرفت و همگی به خانه جادوگر رفتند.
جادوگر همین که می خواست، سنگ را بگیرد، سنگ به صدا در آمد و گفت:« من قدرتم را به کسی که شایستگی اش را ندارد، نمیدهم! حالا طمع تو را ازت میگیرم.» ناگهان، طمع جادوگر، به شکل یک ویروس از او، خارج شد و از بین رفت. سنگ هم به همان جایی که بود برگشت.
جادوگر گفت:« خوشحالم که دیگه به خودم آمدم و طمعکار نیستم! حالا شما میتوانید بروید! خداحافظ!»
همه از خانه جادوگر خارج شدند و به راه خود ادامه دادند تا به شهر رسیدند...







































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































۲
۰
فاطمه واحد
فاطمه واحد
نویسنده کوچک، الآن چهارده سالمه و یکی از بزرگترین رویاهام اینکه در آینده، یک نویسنده موفق بشم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید