ویرگول
ورودثبت نام
اتاق فکر من
اتاق فکر من
اتاق فکر من
اتاق فکر من
خواندن ۴ دقیقه·۱ ماه پیش

چهار ماه برای ساختن یک آدم جدید نتیجه ...

سلام به همه‌ی آدم‌هایی که نوشته‌هام رو می‌خونن. 🤍

این چند وقت خیلی سرم شلوغ بود. کلی برنامه‌ریزی برای یک ماه آینده‌ام انجام دادم و تصمیم گرفتم به جای اینکه فقط درباره تغییر کردن حرف بزنم، واقعاً برای تغییر زندگی‌ام قدم بردارم.

یک برنامه‌ی یک‌ماهه طراحی کردم، چاپش کردم و زدم جلوی چشمم تا هر روز کارهایی رو که برای خودم مشخص کردم انجام بدم و تیک بزنم.

شاید ساده به نظر بیاد، اما همین کار کوچیک واقعاً بهم کمک کرده.

پنج هدف کوچک برای خودم انتخاب کردم که می‌خوام به مرور به عادت‌های همیشگی زندگیم تبدیل بشن:

📚 کتاب خوندن

💃 رقصیدن یا پیاده‌روی

📖 زبان خوندن

🎧 دیدن ویدئوهای آموزشی

🧘🏻‍♀️ مدیتیشن

شاید این‌ها برای خیلی‌ها کارهای معمولی باشن، اما برای من قدم‌هایی هستن که دارن زندگی‌ام رو تغییر می‌دن.

زندگی من حالا چه شکلیه؟

صبح‌ها ساعت هفت بیدار می‌شم و تا هفت‌ونیم مدیتیشن می‌کنم.

ساعت هشت می‌رم سر کار و تا پنج‌ونیم مشغول کارم هستم. سعی می‌کنم توی محیط کار آرامش خودم رو حفظ کنم، تمرکزم رو روی کارم بذارم و هر روز چیز جدیدی یاد بگیرم.

البته هنوز هم بعد از دو ماه، گاهی اشتباهات کوچیکی دارم؛ اما دیگه مثل قبل به خاطر هر اشتباهی خودم رو سرزنش نمی‌کنم.

می‌دونم که هنوز در حال یادگیری‌ام و قرار نیست همه‌چیز رو از همون اول کامل بلد باشم.

وقتی به خونه برمی‌گردم، حدود نیم ساعت تا یک ساعت استراحت می‌کنم و بعد سراغ برنامه‌های خودم می‌رم.

زبان می‌خونم، ویدئوهای آموزشی می‌بینم و سعی می‌کنم حتی از زمان‌های خالی سر کار هم بهتر استفاده کنم.

قبلاً ممکن بود ساعت‌ها توی اینستاگرام بچرخم، اما حالا اگر فرصت داشته باشم، ترجیح می‌دم چیزی یاد بگیرم یا به فایل‌های شکرگزاری گوش بدم.

شب‌ها قبل از خواب کتاب می‌خونم، مدیتیشن خواب انجام می‌دم و چند دقیقه‌ای به هدف‌ها و آرزوهام فکر می‌کنم.

گاهی هم اون‌ها رو می‌نویسم تا یادم نره برای چه چیزهایی دارم تلاش می‌کنم.

و بعد می‌خوابم تا فردا دوباره شروع کنم.

من دیگه اون آدم قبلی نیستم!

حدود چهار ماهه که تصمیم گرفتم روی خودم کار کنم و تغییر کنم.

شاید در ماه‌های اول متوجه تغییرات زیادی نمی‌شدم، اما حالا دارم نتیجه‌ی همون قدم‌های کوچیک رو می‌بینم.

آرامش بیشتری دارم.

هدفمندتر شدم.

بیشتر به خودم اهمیت می‌دم.

و مهم‌تر از همه، یاد گرفتم که برای ارزشمند بودن لازم نیست خودم رو با هیچ‌کس مقایسه کنم.

قبلاً وقتی چیزی رو بلد نبودم، ممکن بود فکر کنم استعدادش رو ندارم یا هیچ‌وقت نمی‌تونم یادش بگیرم.

اما حالا سعی می‌کنم راه‌های دیگه رو هم امتحان کنم.

اگر یک روش جواب نداد، روش دیگه‌ای رو انتخاب می‌کنم.

اگر جایی اشتباه کردم، سعی می‌کنم ازش یاد بگیرم.

اگر به هدفم نرسیدم، به جای اینکه فوراً خودم رو شکست‌خورده بدونم، از خودم می‌پرسم چه کاری رو می‌تونم متفاوت انجام بدم.

چون فهمیدم ضعیف بودن در یک زمینه به این معنی نیست که در همه‌چیز ضعیفم.

یک چیزی که این مدت یاد گرفتم...

برای تغییر زندگی‌ات لازم نیست یک‌دفعه به آدم دیگری تبدیل بشی؛ کافیه هر روز کمی بهتر از دیروزت عمل کنی.

لازم نیست از همون روز اول یک برنامه‌ی سخت و سنگین برای خودت بچینی.

گاهی پنج هدف کوچیک که واقعاً انجامشون می‌دی، خیلی بیشتر از بیست هدف بزرگی که بعد از چند روز رهاشون می‌کنی، بهت کمک می‌کنن.

باید یاد بگیری به خودت فرصت بدی.

باید برای خودت ارزش قائل بشی.

باید از شکست خوردن نترسی و زندگی‌ات رو کاملاً به شانس نسپری.

بعضی وقت‌ها برای رسیدن به چیزی که می‌خوای، باید وارد مسیری بشی که ازش می‌ترسی. باید تجربه کنی، یاد بگیری و مسئولیت انتخاب‌هات رو بپذیری.

البته این به معنی نادیده گرفتن خستگی و فشار زندگی نیست. گاهی استراحت کردن هم بخشی از مسیره.

من دارم زندگی خودم رو می‌سازم.

این روزها بیشتر از قبل سعی می‌کنم از آدم‌ها و فضاهایی که مدام ناامیدی رو به من منتقل می‌کنن فاصله بگیرم.

نه اینکه فکر کنم همه‌ی آدم‌های منفی بد هستن یا هیچ‌کس حق نداره روزهای سختی داشته باشه؛ فقط فهمیدم باید مراقب چیزهایی باشم که هر روز وارد ذهنم می‌کنم.

می‌خوام بیشتر وقتم رو صرف یادگیری، رشد کردن و ساختن آینده‌ام کنم.

می‌خوام اگر چیزی رو واقعاً دوست دارم، براش تلاش کنم.

می‌خوام به آرزوهام فکر کنم، براشون برنامه بریزم و به جای اینکه فقط منتظر اتفاق‌های خوب باشم، خودم هم برای به وجود اومدنشون قدم بردارم.

من هنوز به همه‌ی هدف‌هام نرسیدم.

هنوز مشکلاتی دارم که باید حلشون کنم.

هنوز روزهایی هست که خسته می‌شم و انگیزه‌ام کم می‌شه.

اما تفاوت من با گذشته اینه که دیگه با دیدن یک روز بد، تمام مسیرم رو زیر سؤال نمی‌برم.

می‌دونم که تغییر کردن زمان می‌بره.

و من حاضرم این زمان رو به خودم بدم.

از خدا ممنونم که تونستم دوباره امید رو در خودم پیدا کنم و امیدوارم این مسیر هر روز من رو به نسخه‌ای از خودم نزدیک‌تر کنه که همیشه دوست داشتم باشم.

این بار نمی‌خوام فقط آرزوی یک زندگی بهتر رو داشته باشم؛ می‌خوام قدم‌به‌قدم بسازمش.

به امید روزهای قشنگ‌تر برای همه‌مون. 🤍🌱

محیط کارتغییرامیدبرنامه ریزیریسک
۰
۰
اتاق فکر من
اتاق فکر من
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید