ویرگول
ورودثبت نام
ارمیا
ارمیاسلام...
ارمیا
ارمیا
خواندن ۳ دقیقه·۱ سال پیش

نیمه تاریکِ زن

از گوره خر پرسید ، تو سفیدی و راه راه های سیاه داری ، یا سیاهی و راه راه های سفید؟

گوره خر که گوره بودنش بر خر بودنش میچربید گفت ، تو خوشحالی و گاهی غمگین میشوی ، یا غمگینی و گاهی خوشحال؟

تو عصبانی هستی و گاهی مهربان ، یا مهربانی وگاهی عصبانی؟

سوال کننده ، که سوالی از روی شوخی پرسیده بود ، حالا سوالاتی داشت که شاید تا پایان عمرش به دنبال جوابشان باشد...

یکی از ابعادِ وجودی هر زنی در بعدِ روحی و روانی ، تغییراتِ بس بزرگ و شگفت در دوران پریود شدنش است.

هر چند مطالبِ بسیار زیادی در منابع علمی و اینترنت در مورد این دوران و سندرم PMS و شیوه های مدیریتِ این دوران وجود دارد ، اما همچنان قدرت این سندرم و اثراتِ بیرونی اش گاها بسیار آشکار می شود.

و چیزی که برای من بعنوان یک مشاهده گر بسیار مورد توجه و تامل بوده این است که ، خلقیاتِ غیر قابل کنترلی که گاها در یک زن در این دوران بروز میکند ، فرد به فرد فرق میکند و به قول پزشکان per case است.و جالب تر آنکه تمام آن خلقیاتی که یک زن در طول ماه آنها را مخفی میکند ، کنترل میکند ، و با آنها در چالش است ویا حتی خیلی به آن مبتلاست ، دقیقا در زمان پریود با شدت و قدرت زیادی فوران میکند و بیرون میریزد ، گویی که یک فنر جمع شده به ناگاه آزاد می شود.

برخی احساسات و افکار ناخودآگاه ممکن است برجسته‌تر شوند. برخی از مواردی که ممکن است در ناخودآگاه زنان در این دوره بروز کنند:

- افزایش حساسیت به احساسات و خاطرات گذشته: بعضی زنان ممکن است در این دوره احساسات سرکوب‌شده یا خاطرات قدیمی را بیشتر تجربه کنند.

- اضطراب و نگرانی‌های ناخودآگاه

- تمایل به انزوا یا کاهش تعاملات اجتماعی: بعضی افراد در این دوره احساس نیاز به خلوت و دوری از جمع را تجربه می‌کنند.

- افزایش تفکر انتقادی نسبت به خودو دیگران: ممکن است زنان در این دوره بیشتر به خودشان سخت بگیرند یا احساس عدم رضایت از خود داشته باشند.و یا حسادت ، خشم ، تلافی و... نسبت به دیگران داشته باشند.

- احساسات شدیدتر نسبت به روابط و مسائل عاطفی: بعضی زنان ممکن است در این دوره احساسات عاطفی قوی‌تری نسبت به روابط خود داشته باشند.

البته باید متذکر بشوم که یک تعبیر بسیار جالبی از منظر روانی برای این دوران نوشته اند و آن این است که زن در این دوران ، احساس از دست دادن میکند ، یعنی بدنِ او و روح او منتظرِ آن وظیفه ی تاریخی اش یعنی شرکت در خَلق بوده است و حالا با ریزشی مرگوار روبرو شده است.

همچنان باید بدانیم که چه بخواهیم و نخواهیم ، مرد و زن در تمام زمانی که قادر به زایش است ، مهمترین هدفِ بدن او دقیقا فراهم آوردن شرایط این زایش است.

کما اینکه در بدن مردان هم بهترین مواد معدنی و ویتامین ها برای همراهیه اسپرمها ذخیره میشوند و خود اسپرمها نیز با داشتن دستگاهی مستقل مشغول به ساخته شدن هستند.

اما شاید یک کار سخت و مفیدی که هر زن میتواند در این دوران انجام بدهد آن است که این خلقیات را نظاره گر باشد ، یاد داشت کند و پس از آنکه حالش روبراه تر شد ، به دنبال آن باشد ، که چرا این خلقیات بروز میکنند ، این خلقیات چه چیزی از آن ناخوداگاهِ بزرگ او را با خود حمل میکنند ، و آیا حامل پیامی برای شناخت بیشتر او نیستند؟

آیا این شدت ها نمیتواند مانند رمزی باشد برای پیدا کردن گره ها و راه هایی مخفی در درون او؟

البته هر زنی با توجه به ظرفیت و قدرت روحی که دارد میتواند در این دوران این عمل را انجام بدهد...

البته قطعا شما میتوانید بگویید ، حرفهایت مفت نمی ارزد و تو نمیفهمی که آن درد و رنج چقدر شدید است که مغز ما حوصله ی فکر کردن و تمرکز روی این مزخرفات تو را ندارد ، و من خواهم گفت قطعا رنج قسمتی از زندگیِ هر آدمی است ولی فرآورده این رنج است که آدمها را از هم متمایز میکند!

شاید از چیزی بدمان بیاید ولی آن چیز برایمان خیر باشد...

زناحساس رضایتتفکر انتقادیخودشناسی
۱۸
۱۳
ارمیا
ارمیا
سلام...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید