ویرگول
ورودثبت نام
ارمیا
ارمیاسلام...
ارمیا
ارمیا
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

سخنی در مورد دین(برای نوجوانان)

عکس از نت
عکس از نت


با نوجوانها ارتباط دارم و به شدت بهشون علاقه دارم ، یعنی من رو در حال و هوایی میبرند که دیگر هیچگاه بهش دست پیدا نمیکنم.?

دورانی سراسر تازه گی و کنجکاوی و انرژی زیاد و آرزوهای بزرگ ...

دورانی که تا وقتی داریش فکر میکنی تا ابد داریش و بیشترش رو قدر نمیدانی و بعد ناگهان یک روز حین شنا در استخر مچ پایت میگیرد و تازه به صرافت میفتی که از دوران طلایی زندگیت گذشته ای.

وقتی که هزاران موضوع را در ذهنت تحلیل میکنی (درست یا غلط) و این قدرت را داری که ننویسی و به یاد داشته باشی و به یاد بیاوری.

دورانی که هنوز بعد چندین سال از گذشتش فرمولهای سخت و شیرین فیزیک و ریاضی را در ذهنت داری و گاهی غمگین میشوی که کاش همان زمان باز و باز خونده بودم...

دورانی که احساسات و عقل جنگی مداوم دارند و یه روز عاشقی و یه روز فارغ...

......................................................................................................................................

این روزها عده ای از بی دینی نسل نوجوان حرف میزنند و بعضی از نوجوانان هم به دینداری علاقه ای ندارند و البته مقصر آن را حکومت و شرایط و ... میدانند.

اما مطلب اصلی بنده فقط به یک چیز مهم و حیاتی میپردازد و آن جنبه فردی دین

ببینید هر کس هر کاری بکند و هر روشی که زندگی بکند ، دین را محکوم کند یا نه ، خدا را قبول داشته باشد و یانه در جنبه فردی فقط و فقط خودش را از چیزی بی بهره میسازد.

ایمان در جنبه دینی و حتی اجتماعی کارکرد اصلی اش متوجه خود فرد است و منفعتش به خود فرد میرسد و این ایمان داشتن جز برای خودش برای کس دیگری سودی ندارد.

شخصی که نماز عبادت میکند ، و سعی میکند در مرز دین حرکت کند اول از همه دارد به خودش سود میرساند.

معنویت جزو جدا ناپذیر سرشت آدمی است اگر در مسیر خودش نرود به راه هایی غیر از آن خواهد رفت.معنویت با چیزهای دیگر پر نمیشود ، نمیتوان تا آخر عمر خود را با مخدر رسانه و مخدرهای فیزیکی آرام نگه داشت.

بالاخره یک روز (همیشه)انسان میفهمد که یه چیزیش هست و البته آن زمان شاید نتواند راحت ایمان را قبول کند.

همه ما در هر موقعیت اجتماعی که باشیم ، چه کارگر باشیم ، چه نان شب نداشته باشیم باید تکلیف معنویت خودمان را روشن کنیم تا این خلا روزی مارا نبلعد.

وقتی که شور شر نوجوانی و جوانی میخوابد و انسان عقلش رشد میکند این کمبود را بیشتر احساس میکند و بعد میبیند که دارد کتابهای اوشو و بودا را میخواند و بعد میبیند عه خیلی از اینها که مشترکاتی هم با دین خودش داشته است.

اگر به سمت عرفانهای کاذب و کلاه برداران عرفان نیفتد ولی باز عمری از دست رفته است.

هیچ دلیلی نمیتواند لج بازی با دین را توجیه کند.

البته حتما امثال بنده دورانهای شما رو گذرانده ایم ، دورانی که با شما خیلی فرق داشت و رفاهی که خیلی از شماها اکنون دارید ما نداشتیم و بیشترمان شام شب و کرایه اتوبوس مدرسه را هم نداشتیم و خیابانها را پیاده گز میکردیم.

بنده اصراری بر دینداری کسی ندارم اما هر انسانی که به خودش (روح و روانش) علاقه من باشد باید معنویت خود را تامین کند تا در گردابهای آینده اولا و در درون خودش احساس راحتی و رضایت داشته باشد.

در حکومتها کاملا سکولار دنیا ، مردم با ایمان زیادی زندگی میکنند و دینداری در جنبه فردی ربطی به نوع حکومت ندارد.

امید که لجبازی پایه تصمیاتمان نباشد ، لجبازی یه بازیه دو سر باخت و عمر تلف کن است و برای کسی فایده ای ندارد.

یا حق


ایمانمعنویتنوجوانیجوانی
۱۳
۱۹
ارمیا
ارمیا
سلام...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید