سلام
اون موقع ها که وبلاگ های فارسی رونق فراونی داشت بنده هم یه وبلاگ پر رونق داشتم که مثل همینجا مطالبی رو توش مینوشتم.
وبلاگه هم بازدید خوبی داشت و هم نظرات زیادی روی مطالب میومد و برای اون موقع من که جوون بودم واقعا جذاب بود.
اما دو تا اتفاق افتاد، یکی پیدا شدن سروکله تلگرام و دیگر وسوسه من برای تبدیل وبلاگ به وبسایت!
اوایل دامینی رو روی همون وبلاگ ست کردم و اون دامین هم بازدید خوبی داشت و اواخر کار یکی پیشنهاد خریدش رو داشت که البته بخاطر تشابه اسمی بود ولی بنده نفروختم و البته اشتباه کردم چون بعدا که تب و تاب سایت افتاد دامنه هم منقضی شد و همون شخص به نام خودش زد!
خلاصه اینکه سایت رو که روی هاست مستقل بالا آوردم حس خوبی داشتم و البته فکر نمیکردم که ناگهان افت شدید بازدید داشته باشم و بمرور که سرگرم تلگرام شدم سایت کم کم فراموش شد و ده سال وبلاگ نویسی تمام شد.
البته ایجاد سایت برای خودم روند طراحی وبسایت من رو کاملتر کرد وخیلی ب ام مفید بود.
اما وبلاگ مورد نظر یک خواننده ثابت داشت که هیچوقت هویتش رو آشکار نکرد و روزی در حواس پرتیهای من در تلگرام و طراحی وب برای همیشه از نظر دادن در وبلاگ صرف نظر کرد و رفت....
و بنده بعد از سالها دو نکته ازون دوران به خاطرم موند
یکی اینکه چرا هیچوقت اون خواننده خوبم رو پیدا نکردم...
و دوم اینکه هر پلتفرم آدمهای خودش رو داره و مثل کلونیهای زنبورها هر کی به کلونی خودش میره و شاید مدتی از رونق بیفته ولی همچنان آدمهای عمیق در پلتفرمهای سطحی همچون اینستال دووم نخواهند آورد...
ای خواننده سابق هر جا هستی سلامت باشی...