ترور قاسم سلیمانی و سقوط هواپیمای اکراینی دو اتفاقی بودند که شکافی بزرگ را میان "ملت ایران " ایجاد کرد.
هر چند قبل از آن هم دعواهای نیروهای سیاسی چپ و راست و بعدها اصلاح طلب و اصول گرا در کشور جریان داشت ، اما آن دو اتفاق مردم را مانند اول انقلاب که گروهی طرفدار مجاهدین سابق بودند و گروهی طرفدار جمهوری اسلامی مقابل هم قرار داد.
همه آن کسانی که سوختنِ ژنرال برجسته ایرانی را "کتلت" خواندند و نفهمیدند و درک نکردند که او دقیقا همان کسی بود که مخوف ترین نیروی نظامی قرن اخیر یعنی داعش را از پای درآورده بود و حکومت تثبیت شده ابوبکر البغدادی در بغداد را با همکاری دوست و همرزمش ابومهدی مهندس به زیر کشیده بود.او که علیرغم احترامش به رهبر ایران شخصیتی کاملا مستقل و شیوه کاری کاملا خود ساخته ای داشت.
کسی که در وصفش فقط یک ژنرال امریکایی درک میکرد که گفته باشد ، ژنرال سلیمانی بسیار قدرتمند و مورد اعتماد بود ، او تنها کسی بود که میتوانست بدون داشتن ویزا و اجازه به چهار کشور با هواپیما سفر کند و هیچکس مانعش نباشد.
از طرف دیگر با اشتباه فاحش صدا سیما در مورد خبرهای هواپیمای اوکراینی و تاکید رسانه های غربی بر سقوط آن توسط نیروی هوا و فضای سپاه ، و بعدا اذعان سپاه بر شلیک اشتباه پدافند و عذرخواهی رسمی ،شکافی عمیق میان این دو گروه پیش آمد.
هر چند موضوع اجازه پرواز به آن هواپیما هنوز هم از مسائل باز نشده ایران است ، ولی در گزارش دادگاه کانادا که در نت موجود است آمده است که با توجه به تهدید نظامی ترامپ علیه 52 نقطه ایران و تاکید نیروهای ارتش و سپاه بر کلیر بودن آسمان ، هشت همکار امنیتی خلبان و خود خلبان طبق پروتک های امنیتی باید فقط در صورت جواز رسمی از طرف ستادهای نظامی اقدام به پرواز میکرد و ذکر شده که خلبان از ترس اینکه مانند مورد مشابهی بشود اقدام به پرواز نموده است.(متن این دادگاه در نت موجود است). البته قطعا این دادگاه نظر خوبی روی نیروهای نظامی ایران ندارد و حرفهای خوبی در موردشان نمیزند ولی تاکید میکند که با این حال فقط و فقط در شرایط جنگی نیروز نظامی باید اجازه پرواز بدهد.
این شکاف البته تمام نشد و با وقایع 1398 در دولت روحانی و 1401 دولت رئیسی ، عمیق تر هم شد.
اما اوج این شکاف به نظر میرسد به وقایع 18 و 19 دی ماه برمیگردد ، وقایعی که بسیار تلخ بودند و تلخ تر آنکه علیرغم سرمایه گزاری اساسی رئیس جمهور امریکا و نتانیاهو روی آن در ایران و مانور روی تعداد کشته ها ، چانه زنی را با مسئولین جمهوری اسلامی روی همین تعداد کشته ها بند کرده اند و نه اینکه چه کسی کشته است و حتی با ادعایی مضحک گفته بود "چهار تک تیرانداز در ایران چهل هزار نفر را کشته اند" و هر روز هم آمار را باالا و بالاتر برده اند برای تثبیت قاتل بودن نظام! با این حال مستندی جامع و کامل و کار رسانه ای شاذ برایش ساخته نشده است ، کار رسانه ای که بتواند افکار عمومی داغ دیدگان را آرام کند و دقیقا مشخص شود که این کشته ها چطور کشته شده اند.خوب شاید قسمتی از این اهمال کاری به تداخل جنگِ رمضان برمیگردد.
من خود دوست و فامیلی که کودکی ام به او "درس"یاد میدادم را در این حوادث از دست دادم ، از پشت و با اسلحه گرم تیر خورد ، البته خانواده اش پیگیر نشدند چرا که شخصی با آنها تماس گرفته بود و بعدا شواهدی در اینستا هم بیرون آمد که شاید با دستگیری آن شخص میشد به ردِ نحوه قتل او پی برد.
شکاف البته با جنگ برای عده ای باز هم بیشتر شد عده ای که کشته شدن کودکان میناب را ، اشتباه در مکانِ سابق آن میدانند و نه اینکه آن کودکان چطور در "تجاوزی آشکار توسط امریکا و اسرائیل" حتی پودری هم ازشان باقی نمانده.و چه آن کسی که از اقوامش در 18 و 19 دی کشته شده بودند و میگفت ، خدا تقاص کشته ها را از نظامی ها و شخص رهبری گرفت و آنها را پودرشان کرد!!!
که این تجاوز حتی کسانی چون آن بنده خدایی که در 18 و 19 دیماه به پلیس سنگ میزد و با خنده از آن تعریف میکرد و در شب بیستم جنگ در خانه پدربزرگش هنگام بازی با دوستانش مورد حمله موشکهای امریکایی قرار گرفت و خود و دو دوستش شهید شدند را هم بیخیال نشد.
اما همه اینها را برای یک چیز نوشتم و گفتم ، و سخنم با کسانی است که نه در اردوگاه های اسرائیلی آموزش بدنی دیده اند و نه در اردوگاه های رسانه های اسرائیلی آموزش روانی!
برای کسانی که "حقیقتا ایران را دوست دارند"
همین دیروز مارک روبیو وزیر امور خارجه امریکا با مقاله ای که در نوع خودش با وجود کابینه بی فرهنگ ترامپ بعید و غریب بود رسما به جنگ تمدنی روی آورده و مانندِ سلف خویش بوش پسر راهکار را فقط و فقط پایداری تمدنی غرب میداند.
او اکنون خشایارشاه را شخصیتی ظالم معرفی میکند که آتن را به آتش کشیده است و این آتن و تمدن غرب است که با "مقاومت" و در دور زمان بر او پیروز گشته است.
او میگوید که ما امریکاییها ی متمدن غربی جوان ، میراث دار همان آتن هستیم و امروز به شما میگوییم که باید با هم متحد شویم تا از تقویت قدرتهای قبلی (چین و روسیه) و ظهور قدرتهای جدید(ایران) جلوگیری کنیم.
امروز هنوز جنگ تمام نشده است ولی آتشی در میانه نیست ، شاید چند روز دیگر باز آتشی گسترده شود تا خاستگاه تمدن خشایارشاه ، به قول پرزیدنت ترامپ با خاک یکسان شود.
اما تو ای خواننده عزیز اگر حتی در نفرت عظیم نسبت به جمهوری اسلامی هستی که در قسمتی از آن که مربوط به بخور بخور و وطن فروشی های زیرزیرکیست، حق داری ، ولی کمک کن تا تمدن بزرگ ایرانی به حول و قوه الهی از تمدن غربی شکست نخورد و پیروز شود ، بدان کسانی اکنون طلایه دار این مبارزه اند که جنبه مذهبی و ملیشان در این مبارزه مساوی است ، ولی بدان بودند کسانی که علیرغم دیکتاتور مآبی و وابستگی فکری روزی دلشان برای تمدن قدیم ایران میتپید هرچند آنرا بدون اسلام میدیدند ، چه آنروز که رضاخان ایران را بعد از قاجار دوباره متحد کرد و چه آن جشنهای دوهزارو پونصد ساله ای که علیرغم هزینه های فراوان ، چشمهای غربیان را در می آورد.
هر چند آن دو حکومت خود را بیشتر از ایران دوست داشتند و حتی بحرین و نخجوان را به بیگانه فروختند ولی شاید ژن کوچکی از ایران دوستیشان ، آنها را به آن دو کار وادار کرد.
امروز اگر ایران پیروز شود ، برای همیشه تنگه هرمز و ایران بزرگ در تاریخ میماند و اگر خدای نکرده شکست بخورد ، حتما غول های بی شاخ و دمی همچون داعشی ها و احمد الشراعی ایران را تکه تکه و مردمانش را قطعه قطعه خواهند کرد ، همانطور که در سوریه کردند و تا الان بخشهای زیادی از سوره از جمله کل منطقه جولان و تا نزدیکی دمشق متعلق به اسرائیل شده است.
قطعا ترامپ نفت ایران برایش به شیرینی نفت ونزوئلا و حتی شاید شیرین تر از آن باشد و شکست امروز ، باور ندارم که دیگر ایرانی بزرگ همچون امروز با همه نابسامانیهای اقتصادی اش را داشته باشد.
نظامیان به عهد خویش در این نابسامانی وفا کردند و ساختند پهبادی که امریکا و خیلی از کشورها را مجبور به کپی برداری از آن کرد و هر روز اتهام زدند که ایران به روسیه موشک وپهباد میدهد ، موشکهایی که روزی گفته میشد از روسیه میگیرد!!!
نامه روبیو را حتما بخوانید ، این نامه یک مانیفست جامع از اخلاق غربی و تمدن غربی و برتری جویی مطلق غربی بر تمدن های دیگر است ، دقیقا مانند هزاران سال پیش...

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا در آتنِ یونان گفت: در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، سپاهیان خشایارشا به این شهر رسیدند و زیارتگاههای آن را به آتش کشیدند. در آن زمان، بیشتر مردم آتن با کشتی به جزیرهای نزدیک گریخته بودند. اما عدهای اندک حاضر نشدند خانه خود را ترک کنند. بنابراین، در دژ سنگی آکروپولیس سنگر گرفتند تا آخرین مقاومت شگفتانگیز خود را انجام دهند. آنها سنگهای عظیمی را از فراز صخرهها بر سر مهاجمان ایرانی فرو میریختند و برای چندین روز، بزرگترین امپراتوری آن عصر را پشت دروازهها نگه داشتند.
ادامه این سخنرانی در لینک زیر:
سخنرانی مارکو روبیو، وزیر امور خارجه در آتن - United States Department of State
یا حق