ویرگول
ورودثبت نام
ارمیا
ارمیاسلام...
ارمیا
ارمیا
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

از هر گلی بریدم وز خار توبه کردم!

بیست سالت که میشود تصور میکنی که راه حل همه مشکلات را می دانی و تعجب میکنی از آشفته بازار پیرامون و محیط زندگی ات(کشور، شهر ، محله...)!

سی ساله که میشوی اول میفهمی که راه حل همه مشکلات را نمیدانی اما هنوز فکر میکنی حتما میتوانی مشکلات خانواده و اطرافیانت را حل کنی!از لحاظ تو همه در حال اشتباه هستند و با یکم راهنمایی گرفتن از تو میتوانند زندگی خیلی بهتری داشته باشند!

اما چهل سالگی دیگر اینگونه نیست ، ناگهان همه دوربینهایت روی خودت زوم میشود ، و میبینی نه مثل اینکه بسیار مشکلات داری و نمیدانی چه کنی!

این جاست که اغلب آدم ها وارد بحران میانسالی میشوند ، در واقع شروع این بحران به علت پایان یافتنِ تصورات و توهمات دهه های قبل زندگی است.

یک جور آگاهی ناگهانی برایت اتفاق می افتد ، به قول فردی که نامش یادم نیست ، "فرآیند آگاهی مثل این است که گارسون ظرف سوپی برایت بیاورد و بگوید ، من در این سوپ تف کرده ام! تو دیگر لب به این سوپ نخواهی زد!"

البته این فرآیند در همه اتفاق نمی افتد ، چه بسیار کسانی (مخصوصا در سیاست مداران) که در آخرین لحظات عمرشان هم هنوز فکر میکنند ، این آنها هستند که میتوانند دنیا را تغییر بدهند!!!

اما امروز که به پستهای قبلی ام نگاه میکنم ، میبینم که محتوای دسته ای از آنها را الان دیگر درست نمیدانم ، یا حداقل ، صد در صد درست نمیدانم.

در حقیقت آدمی هر لحظه در حال تغییر است و بسیاری از تجربه ها و اتفاقات زندگی باعث میشود که نظرش راجع به پاره ای از باورهایش تغییر کند.

همانطور که از روز اول نیت داشتم ، این مکان برای من محیطی بود برای نوشتن از هر چیزی که نمیتوان به زبان آورد!و خوب تا قبل از شناخته شدن (که برخلاف میلم بود) به راحتی همه را مینوشتم و براحتی دست به خودافشایی میزدم.

میدانید اما حالا دیگر خیلی مطمئن نیستم که آیا هر حرفی را میشود در فضای مجازی نوشت یا نه؟

شاید آن حرف باعث بشود کسی مسیرش به سمت اشتباهی برود ، شاید آن مطلب آنگونه که نوشته شده ، فهمیده نشود ، و منظور نویسنده و خواننده گاها از زمین تا آسمان با هم متفاوت باشد ، چه اینکه در حرف زدن با دیگران بارها این سوء تفاهم ها پیش می آید.

البته خوشبختانه دنبال کنندگان این صفحه از لحاظ تعداد اندک است و همین یعنی آدمهای خیلی کمی مطالبم را خوانده اند.و خوب جای خوشحالی دارد.

نهایتا ، هر آنچه خواندید صرفا نظر شخصی بنده بود و حقیقتا ارزش دیگری نداشته است ، شاید نوشتن بعضی از آنها در این محیط کوچک کار اشتباهی بوده باشد کما اینکه قسمتی از آنها را پاک کردم.

پ.ن بهارِ جان فردا می آید و بهار زمین بزودی ، هر دو فرصت خوبی است که غنیمت باید شمرد.

گفت پیغامبر ز سرمای بهار / تن مپوشانید یاران زینهار

زانک با جان شما آن می‌کند / کان بهاران با درختان می‌کند

لیک بگریزید از سرد خزان / کان کند کو کرد با باغ و رزان

راویان این را به ظاهر برده‌اند / هم بر آن صورت قناعت کرده‌اند

بی‌خبر بودند از جان آن گروه / کوه را دیده ندیده کان بکوه

آن خزان نزد خدا نفس و هواست / عقل و جان عین بهارست و بقاست

مر ترا عقلیست جزوی در نهان / کامل العقلی بجو اندر جهان

جزو تو از کل او کلی شود / عقل کل بر نفس چون غلی شود

پس بتاویل این بود کانفاس پاک / چون بهارست و حیات برگ و تاک

۳۱
۲۳
ارمیا
ارمیا
سلام...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید