پیاپی در زندگی در حال گشودن پنجره هایی هستیم ، در تمنای نوریم .پشت هر پنجره هزاران رویا فریاد زنان مارا به سوی خود می‌کشانند . باز شدن هر کدام نسیمی شور انگیز از علایق و استعداد هارا به چشمان ببیننده می‌تاباند . در ابتدا بهار هر کار است . اما گذر زمان از شوق ما کاسته و حکایت خزان دارد برایمان . با رفتن در دل بورانِ هراسناکِ زمستانیِ هر حِرفه می‌توانیم دوباره نظاره گر بهار باشیم . شاید بهار آینده پشت پنجره تلاش ، درخت رویایمان شکفته باشد .
سلام به پنجره ای جدید با نام ویرگول ، 🍁
