نشستم دمنوش بابونه میخورم و به این فکر میکنم که ما آدما بدون اینکه اهمیت بدیم یا حتی متوجهش باشیم با زندگی همدیگه چیکار میکنیم؟!
و اینکه چقدر انسان کمی وجود داره که دلم بخواد پیام بدم و باهاش دردو دل کنم,میشه گفت تقریبا هیچ کس!
و چقدر صادق هدایت حق داشت که اون دستگیره گازو بچرخونه!!