
مهمترین دو روز زندگی مـــا، روزی ست که به دنیا می آییم و دیگری روزی ست که می فهمیم چرا به دنیا آمدیدم!
مارک تواین
باور نمی کنم در دنیا به ما رویاهایی داده شده که به آنها نرسیم. هرکسی باید تشویق شود به رویاپردازی و دویدن به سمت رویاهایش، به باور داشتن به خویش. تمام زندگی درباره همین کشمکشها و چالشها و سختیها و گشتن به دنبال راهی به سوی شناخت خود، شناخت نور و زیباییهای درون خود است ??
نه تنها داشتن رویا برای هرکس، ممکن ست بلکه ضروریست! جز بایدهای هرکسی این است به دنبال چیزی برود که در این دنیا به اون تعلق دارد و باید به آن دست پیدا کند. "تفکر منطقی و علمی" به ما میآموزد که امروز نمی توانی، زیرا مهارت آن را نداریی، ولی اگر میخواهیم در زندگیمان نتایج غیرمنطقی بگیریم؛ مثل رسیدن به آرزوها و رویاهای خودمان و "دنبال کردن سرنوشت خویش" :)
وقتی بزرگ میشوید همه به شما میگویند دنیا همین ست که هست! سعی کن خیلی بیخطر زندگی کنی و منطقه امن خودتان را داشته باشید. زیاد به در و دیوار نخورید و.... ولی این یک زندگی خیلی محدود است! اما این اصل را باید بدانی که هر چیزی که اطراف توست و تو به آن زندگی می گویی توسط افرادی ساخته شده که از تو باهوشتر نبودند! وقتی این را یاد بگیریی دیگر آدم قبلی نیستی
استیو جابز
اگر زندگی سخت است پس چرا مردم انجامش میدهند؟ چرا از کوه بالا میروند؟ چرا نسلون ماندلا 26 سال از زندگیاش را تسلیم نشد؟ میدانید چرا این کارها را انجام میدهند. با اینکه سخت ست چون ارزشش را دارد. به نظر شما برای آدمهایی که به قله رسیدند، چه چیزی باعث شده که این سختیها ازشش را داشته باشد. بی گمان باید عشق و علاقه وجود داشته باشد. باید عاشقش باشید ?
باید چیزی باشد که قرار است شما انجامش دهید. شما کاری که قرار است انجام شود را انجام می دهید. قرار است یک چیز جدید حس کنید. قرار است یک چیزی بسازید. نمیدانید چگونه انجامش دهید؟ پس یاد بگیرید و یاد بگیرید. تاریخ همزمان نوشته و خوانده میشود توسط انسانهایی که قوه تخیل دارند... تخیل! تسلیم نشوید هیچ گاه از دویدن به سمت رویاهایتان دست برندارید ^^
در آخر به تجربهای در زندگی خودم که با تمام وجود لمس کرده ام، اشاره میکنم. ژرف ترین ترس ما انسانها این نیست که بد باشیم، بلکه این است که نکند بیش از حد قوی باشیم! این نور ما انسانهاست که ما را میترساند، نه تاریکی ?
"این نوشته در تاریخ پنجشنبه 19 اسفند 95 در روزنامه شهروند صفحه 20 به نام "از نور خودمان نترسیـــــــــــــم" به چاپ رسیده"

خب حالا بریم سر بازبینی این مقاله که خیلی باهاش مشکل دارم!!!
اون دوران من کتابهای روانشناسی بازاری(که تو ویترین هر کتاب فروشی و پیجها اینستا اسمشونو میشنوید) رو دیووانه وار مطالعه میکردم و حتی ویدیوهای یوتوب نویسندههای اون رو هم میدیدم. و این نوع دیدگاهم و نوشتن درباره اون چندین ایراد بزرگ داشت.
مرسی که تا اینجا کنارم موندیی، خیلی خوشحال میشم تو هم این نوشته رو نقد و بررسی کنید. درباره چه چیزایی حرف نزدنم بهم بگو و بزار یاد بگیرم ازت :)