قریبم و غریبِ تو
محرمم و بیگانه تو
همدمم و وحشیِ تو
انیسم و مهجورِ تو
یارم و اجنبیِ تو
خاموشم و فریادِ تو
سکوتم و ناطقِ تو
فریادم و بی‌صدایِ تو
ناله‌ام و خاموشِ تو
غمم و شادمانِ تو
خنده‌ام و گریانِ تو
شکفته‌ام و پژمرده تو
بهارم و خزانِ تو
اشکم و لبخندِ تو
وصالم و فراقِ تو
عشقم و نفرتِ تو
دلبرم و دلگیرِ تو
نازم و نیازِ تو
کافرم و ایمانِ تو
اسیرم و آزادیِ تو
حسرتم و آرزویِ تو
زنده‌ام و مرده تو
مرگم و هستیِ تو
حیاتم و فانیِ تو
باقی‌ام و زوالِ تو
نیستم و هستیِ تو
وجودم و عدمِ تو
جانم و جان‌ستانِ تو
ظلمتم و نورانیِ تو
روشنم و تاریکِ تو
شبم و روزِ تو
آفتابم و سایه تو
آتشم و آبِ تو
حریقم و بارانِ تو
شیرم و اسیرِ تو
پلنگم و شکارِ تو
گرگم و میشِ تو
سلطانم و گدایِ تو
غنی‌ام و محتاجِ تو
گمم و پیدایِ تو
قریبم و بعیدِ تو
تشنه‌ام و سیرابِ تو
خفته‌ام و بیدارِ تو
بی‌قرارم و قرارِ تو
آغازم و پایانِ تو
ظاهرم و باطنِ تو
عزیزم و ذلیلِ تو
مغرورم و خوارِ تو
تقدیرم و اختیارِ تو
دیروزم و فردایِ تو
لحظه‌ام و ابدِ تو
دردم و درمانِ تو
امیدم و یاسِ تو
دیوانه‌ام و عاقلِ تو
زخمم و مرهمِ تو
خارم و گلِ تو
شمعم و پروانه تو
موجم و ساحلِ تو
بارانم و عطشِ تو
ابرم و آفتابِ تو
راهم و بی راهِ تو
شاید تمامِ قصه همین باشد؛
این‌که برای تو،
همان باشم که نیستم
و همان نباشم که هستم.
نزدیکِ دورِ تو؛
قریبِ غریبِ تو
