ویرگول
ورودثبت نام
الهه
الههقبلا توی دفترم مینوشتم. امروز توی ویرگول نشرشون میدم.
الهه
الهه
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

یک روز از روز ها

از پنجره بیرون رو دید میزنم، ماشین های زیادی تردد میکنن ولی من بیخیال با فنجون چای در ایوان خانه به بیرون نگاه میکنم. به دنبال همون چهره اشنا و همون ماشین همیشگی میگردم ولی انگار فقط میشه توی خیال اون صحنه رو تجسم کرد. اون رفته و از تهران کیلومتر ها فاصله داره. چشم انتظارم، انتظار برای اینکه این خاطره دیگه فقط توی خیال نباشه و دوباره تکرار بشه ولی میدونم که نمیشه.

چایی سرد شده رو از تراس بیرون میریزم و روی مبل میشینم. روی همین مبل بود که اولین بار منو بغل کرد... ینی بازم بغلم میکنه؟ توی وجودم یکی داد میزنه که نه و دوباره از روی مبل پرخاطره بلند میشم.

صداها توی گوشم میچرخن. صدای صمیمی ترین دوستام، صدای خانوادم، صدای مهربون خودش. صدای آهنگ رو بلند تر میکنم که شاید صدایی توی گوشم نچرخه.

لپتاپ رو باز میکنم که به توصیه بقیه گوش بدم. شروع میکنم سر خودم رو گرم کردن، خودم رو مشغول کردن، ولی با هر کلیک یه چیزی میبینم که دلم میخواد براش لینکش رو بفرستم ولی میدونم که جوابی نمیده و حرفی برای زدن نداره و جلوی خودمو میگیرم.

به گوشیم برای بار صدم نگاه میکنم، با خودم حساب میکنم ساعت به وقت کانادا کیه؟ میگم ینی الان بیدار شده. الان توی دانشگاهه. الان زنگ میزنه ؟ میگه که اونم دلتنگه ؟ ولی میدونم که نمیکنه. میدونم که توی احساساتش هرچی باشه دلتنگی نیست.

هفته تموم میشه و میفهمم که شده جمعه.به ساعت نگاه میکنم. دوباره ماشین حساب ذهنم روشن شده. دوباره حساب میکنم. دوباره چراغ های ذهنم روشن میشه . دیگه میدونم که از روتین هر روزش خارج شده و یه چیزی مثه خوره میافته به جونم. می پرسم ینی الان با کیه ؟ کی رو داره بغل میکنه ؟ کی صدای مهربونشو میشنوه؟ اسم کی رو صدا میکنه؟ و هزاران سوال که هرکدوم شاید هزاران تا جواب داشته باشه. از جام بلند میشم. میگم اون که رفته و نیست و بلخره به سوالات بی انتهای ذهنم پایان میدم.

از جام بلند میشم. دست درد عصبی همیشگیم شده درد مزمن. دستم رو باند پیچی میکنم و از آینه به چهره خودم نگاه میکنم. چقدر من با منِ در آینه فرق دارم. ماشین حساب ذهنم و حتی چراغ های روشن مغزم خاموش میشه.

سعی میکنم مثل بقیه باشم.شاید اینطوری ارامش از دست رفته ام بهم برگرده. و شاید حتی زندگی و روزمره ای که از دست دادم رو . باید از جام بلند میشدم. به جای سوالای بی پایان اینبار از خودم میپرسم چطوری باید از سر نو شروع کنم؟


شهریور نود و هفت

۱۰
۰
الهه
الهه
قبلا توی دفترم مینوشتم. امروز توی ویرگول نشرشون میدم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید