همهمه

پیش خودم میگم

باید عادت کنم به زندگی جدیدی که ساختم

به مهاجرتی که کردم

به مرد جدیدی که کنارمه

باید نگاه کنم

باید شوق دیدن رو داشته باشم

ولی انگار بالام رو چیدن

دیگه نمیتونم پرواز کنم

صدام دیگه جون نداره. صدای خودم رو میون همه همهمه ای که توی ذهنمه گم کردم

صدای ذهنم رو این روزا نمیشنوم

انگار خودم رو مجبور کردم

انگار نمیتونم

انگار داره نمیشه

یه صدایی در گوشم پچ پچ میکنه

پچ پچی که میکنه انگار بیهوده است صداش

من انگار صدام دیگه مرده..

صدایی نمیاد

خاموش شده صدای من میون همه پچای مغزم