چالش بر سر بودجه شهرداری تهران
اولین بحث جدی در صحن علنی شورای شهر تهران

در شش ماه نخست فعالیت شورای جدید تهران، همواره شاهد یک هماهنگی و رویه تعریف شده بودیم به نحوی که در نهایت حتی رسانه های جمعی و اجتماعی هم اشتیاق چندانی به پوشش خبری جلسات شورا ندارند.
در جلسه روز سهشنبه ۱۲ بهمن ماه سال جاری، این رویه دچار تغییر شد و مباحث جدی میان اعضا برای تصویب سقف بودجه سال آینده شهرداری درگرفت.
در واقع این اتفاق را بایستی به فال نیک گرفت، چرا که اعضای شورای شهر تهران، در بهترین حالت باید مدافع حقوق شهروندان و شهر باشند و هرگونه ترجیح دیگر را کنار بگذارند.
تجربه دوره های گذشته شورا ثابت کرده، شورای دوره چهارم به دلیل حضور تقریبا مساوی اعضای از هر دو طیف سیاسی کشور، عملکرد بهتری، خصوص در صیانت از حقوق مردم و شهر داشته است.
اما در ادواری که یکی از جناح های سیاسی، تمام کرسی نمایندگی در شورای شهر را در داشته، مصوبه های شورا و عملکرد کلی آن خیلی قابل دفاع نیست.
اهمیت موضوع چمران و زاکانی بیمار به صحن علنی شورای شهر کشاند
نکنه جالب در این خصوص حضور مهدی چمران و علیرضا زاکانی علی رغم بیماری که داشتند در جلسه بود.
چمران هنوز یک هفتهای از زمان استراحتی که پزشکان برایش تجویز کرده بودند، مانده بود، ولی آمد.
زاکانی هم با مشکل تنفس و سرفه های پی در پی خودش را پشت تریبون رساند و از لایحه بودجه ۵۶ هزارو ۸۰۰ میلیاردیاش دفاع کرد.
چمران هم آمده بود که از کاهش بودجه دفاع کند و اعضای شورای شهر را نسبت به خطرات افزایش ۵۱ درصدی آگاه نماید. حتی وقتی به او یادآوری کردند عصبانیت برایش خوب نیست. گفت یک جان که بیشتر ندارم، آن را هم برای مردم میدهم.
چمران معتقد بود در تاریخ شهرداری چنین افزایش بودجهای بی سابقه است.
او به مسئله اساسی تاکید کرد: نگاه ایدئال با واقعیت هم باید منطق باشد.
سه پرسش چمران:
۱- اما چقدر موجودی داریم؟
۲- چقدر میتوانیم درآمد داشته باشیم؟ ۳- درآمد را از کجا درمیآوریم.
چمران تأکید داشت که مبنای درآمد بودجه سال گذشته است، چقدر درآمد داشتیم و چگونه محقق شده؛ به روند به یکباره تغییر نمی کند و جامعه ناگهانی عوض نمیشود.
اعتراض چمران به لابی تیم زاکانی
مهدی چمران در واکنش به تلاش برخی اعضا برای تغییر رای در لحظه رای گیری کاهش سقف بودجه به ۵۰ هزار میلیارد تومان خطاب به علوی گفت: این درست نیست که این ور و آن ور بروید، بگذارید افراد خودشان تصمیم بگیرند.
وی خطاب به برخی از اعضا گفت: شما به همه چیز شهرداری اعتماد کردید و اینقدر هم به ما اعتماد کنید ما بیشتر از۲۰ بودجه بسته ایم نه اینکه در شهرداری بشینیم تا برایمان بودجه بنویسند. بین خود و خدایمان رای را بدهیم نه به خاطر مسائل دیگری رای بدهیم چرا که باید پاسخگوی رای باشیم و فکر نکنید که اگر این اعداد تصویب شود همان هم محقق می شود.
دورهمیهای اعضا گرد صندلی پرویز سروری بود و احمد علوی، میثم مظفر و آخوندی که در میانه جلسه فشارش افتاد و علیرضا نادعلی مذاکراتشان را در کنار سروری دنبال میکردند.
در آخر حبیب کاشانی پیشنهاد بودجه ۵۰ هزار میلیاردی را مطرح کرد که درصورت تحقق در شش ماهه اول اصلاحیهٔ افزایش ۲۰ درصدی توسط شهرداری آورده شود که اعضا به آن رای دادند.
در میانه رایگیری رییس کمیسیون برنامه و بودجه درخواست کرد رایگیری متوقف شود که چمران آن را نپذیرفت و درنهایت بودجه شهرداری با شش هزار و ۸۰۰ میلیارد کاهش به تصویب رسید.
امیدواریم این موضوع در شورای شهر تهران تداوم داشته باشد و اعضا خودشان نماینده تمام مردم شهر بدانند و از نگاه جناحی و سیاسی به مسائل شهری پرهیز کنند. ابراهیم علی پور