
محتوای این پست درمورد ایدههایی است که من بهشدت قبول دارم اما از طرف جامعه و سایر اقشار پذیرفته نیست.
1- قبول دارید اواسط هفته به بعد یکم کسلکننده است؟ چون خیلی خسته میشیم و فشار کارها زیاد هست. من همیشه دوست داشتم دوبار در هفته به طور رسمی تعطیل باشه. پیشنهادم روزهای سه شنبه و جمعه است؛ در این حالت انگیزهمون برای ادامه کارهای روزانه زیاد میشه:))
2- مورد بعدی که بهنظرم از نظر علمی خوبه اجرا بشه این هست که تایم کلاسها از یک کلاس یک ساعت و نیمه به دو کلاس چهل و پنچ دقیقهای تبدیل بشه. تجربه شخصی من اثبات کرد که 45 دقیقه ابتدایی کلاس بسیااار یادگیری عمیقتره.
3- مورد سوم رو به جز خانواده و یکی از دوستانم با کسی مطرح نکردم؛ من همیشه اعتقاد دارم پیشرفت تکنولوژی باید آرامش انسان رو افزایش بده و انرژی کمتری برای کارها صرف بشه. مسئلهای که ذهن من رو درگیر کرده بود این بود که گاهی مجبوریم مسیر نسبتا طولانیای رو پیاده طی کنیم و طی راه رفتن نمیشه کار دیگهای رو پیش برد، ایده من برای حل این مسئله این بود که پیادهروها متحرک باشن و ما فقط بایستیم و خودش حرکت کنه( تقریبا مثل تردمیل). یکم جزئیتر بخوام توضیح بدم، هر پیادهروی فعلی به دو لاین(رفت و برگشت) باید تقسیم بشه و چون متحرک هستن باید اطرافشون حصاری قرار بگیره. خب شاید این سوال پیش بیاد اگر کسی خواست بین مسیر پیاده بشه چطور ممکنه؟؟ برای این موضوع هم راه حل دارم، میشه حصارهای بعضی از مناطق رو کات کنیم تا افراد بتونن پیاده یا سوار بشن. با این ایده طی حرکت میتونیم به کارهای دیگه هم برسیم.
فاطمه کریمی
تکلیف شماره3
مورخ: 29/11/1400