ویرگول
ورودثبت نام
e_llmira
e_llmira#آدم_آهنی
e_llmira
e_llmira
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

پدر بی امید

برنامه هفتگی این بود که پنج شنبه ها ورزش داشتند چیزی به زنگ آخر نمانده بود که از دم در مدرسه سرک میکشید تا پدرش را ببیند اما خبری نبود یک ربع از زنگ گذشته بود ˓پدر از وسط بلوار با صدای بلند صدا زد امیدم وماشین سفید رنگی امیدش را به زیر آور ناامیدی ابدی کشاند و پژواک صدایش آسمانی شد.برای خانه ایی که نشان داشت و نفس نداشت˓ دیوار داشت و امید نداشت چه خبری باید با خودش میبرد؟کلمات کنار هم جمع نمیشدند که آژیر آمبولانس خاموش شد و امیدی از دست ها رفت .یک مرگ مگر مقدمه و موخره نمیخواست؟ پس چرا مرگ امید اینچنین ناروا بود؟ از آن روز تا به امروز پاییز ها شال و کلاه میکند و پنج شنبه ها برنامه کلاسی امید را در کوله اش میگذارد ˓لباس های ورزشی اش را میچیند داخل کیسه ˓ رب انار که امید عاشقش بود را درون شیشه میریزد وخود را دم مدرسه کنار پله ها میابد .کفشهایش را واکس میزند و لباس یک دست مشکی میپوشد و تا وقتی که زنگ ورزش تمام شود شالش رو به صورت میکشدو آرام با خودش حرف میزند. امیدم کجایی ؟ از وقتی که تورفتی فسنجان مادربزرگ قوام و طعم ندارد ˓ مادرت رنگ به صورت ˓خواهرت قوت قلب .امید ما رفته ایی بی ما اما بدان ما را هم چال کرده ایی چرا که ما نفس داریم و زندگی نداریم .دروغ نمیگفت ˓ سالهاست که او سر وقت می آید و اما امید نمی آید فکر میکنم تا آخرین زنگ ورزش عمرش با ناله هایش از این بلوار انتقام بگیرد و خسته نشود...

۱۰
۱
e_llmira
e_llmira
#آدم_آهنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید