شب که با درجه دمای سی و هشت درجه تا صبح درگیر پاک کردن عرق و لعنت فرستادن به کولر آبی پر سر و صدا بودیم و شاید هم از ذوق دعوت به جلسه امروز خوابمان نمی برد.صبح هم که برای عرض ادب همیشگی و صبح بخیر به تنگ غیر شفاف ِ تنها جانوار خانه که نزدیک شدیم چشمهایمان به سفیدی شکم آن درآمد و در کمال ناباوری یک طرفه شده اش را به چشم دیدیم . این چه روزگار اذیت کننده ایی است که اول صبحی با وجود دوسال و چهارماه و چند روز هم خانگی با ماهی سرخ عزیزمان که برای ما حکم بزرگتر خانه را داشت این چنین ناراحت و بغض زده رهایمان میکند .میزان غمی که اکنون در وجودمان چمباتمه زده بقدری زیاد است که معلوم نیست چی مینویسم .انقد باهاش حرف میزدم و اون واکنش های دیوانه وارش به خنده وادرم میکردن که من لحظه های شادم را کم که چه عرض کنم زیاد مدیون او بوده ام . اصلا و اصلا نمیخواهم قبول کنم که او فقط به درد سفره هفت سین میخورد او به خیلی درد ها خورده بود . خانواده ما یک ساعت است که داغدار است ... ماهی سرخ و پر انرژیمان راحت بخواب اما بدون ما پنج تا دلتنگت خواهیم ماند و جایت همیشه روی اپن آشپزخانه خالی خواهد بود ......