لیوان را تاجایی بالا برده بود که تکان خوردن پرده پنجره روبرویی دیده میشد ، توان می طلبید تا دستش را تا کنار زدن آن پرده حمایت کند ، زنی زیبا پشت تار و پود های آن پرده ،لاک قرمزش خشک شده بود و چایش دم میکشید.آهسته ته سیگارش را به زیر سیگاری برنجی میمالید و با آن یکی دستش دود به جا مانده را کنار میزد …. مدل جمعه هایشان بود دو همسایه روبرویی کوچه سکوت ….
