ویرگول
ورودثبت نام
e_llmira
e_llmira#آدم_آهنی
e_llmira
e_llmira
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

بهار نود ونه


یاد از بهار اینچنین زیبا نیست اما بهارآمده بود با اسمش نه با رسمش.سکوت ناباوری چیره بر همه و همه به دورازآغوش گرم عزیزان ˓آمدنش را تبریک میگفتن .حقیقت دارد بهار را همه دوست دارند .در این باران های بهاری خزیده ایم به پشت پنجره های نرده دار وپناه گرفته ایم تا امان نامه ترسمان را امضا کنند.راستش را بخواهی گفته اند نفس آدمها دیگر گرم و دلنشین نیست و امکان دارد در انتهای عبور از خیابان زمین گیر شوی .رخ در رخ آدمها گویی شلیکی است که به خود میکنی و توباید روی برگردانی تا بتوانی ادامه دهی .دیگر قدم زدن با هم همانی نیست که در بهار از کف پاهای انسانها جان بگیرد .کسی که آفتاب تا وسط سینه اتاقش رسیده آنقدر عاجز و بهت آلود لبخند میزند که گویی تا آخرین نفس در اتاقش مبحوس خواهد ماند .بخار چایی در صورت نگرانش میرقصد و درونش سوال میپرسدبهارمان چرا مزه چایی دارد ؟ در خانه با این سوال که جنازه چه کسی زودتر آهک پاشی میشود و صدای یاسینش آنهم از پست اینستاگرامی نزدیکشان مارا در غم لوله خواهد کرد گیر افتاده است .قرار بود در بهار آرزوهای تازه بخرد وشور بگیرد.برای کسی که در زمستان به بهار وگیر کردن موهای خرمایش به شاخه های شکوفه زده فکر کرده بود این بهار بهار نبود.با تلفنی خاموش از اخبار گورهای دست جمعی برایش دیگر مهم نیست که تلویزیون چقد کمدی پخش میکند.حتی دیگر باکیف پارچه ایش که رویش نوشته ”بهار آمده لبخند بزن“ برای خرید توتون و شکرپنیر برای مادربزرگش به بازار نمیرود. به لباس های شسته شده در حال خشک شدن دستی میکشد واز سفره هفت سینش با سنبل پلاسیده و سرکه پریده عکس یادگاری میگیرد.

۵
۰
e_llmira
e_llmira
#آدم_آهنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید