درگیر نبردی در بیابان شده ام
نبردی تا پای جان
نبردی که نتیجه اش مشخص نیست
تیر خوده ام و گوشه ای از این میدان جنگ افتاده ام
شاید نفس های آخرس
شاید امید برای زندگی
ناشناس در حال بهبود سازی من است
اما نمی داند که با دستان آلوده اش عفونت را وارد خون من میکند
هر چه فریاد میزنم گویا گوش هایش بر اثر صدای بلند نبرد ها چیزی نمی شنید
نمی توانم حرکت کنم
احساس میکنم این نبرد بدون من محکوم به شکست است
وقتی ببینن که فرماندشون زخمی کنار میدان افتاده است روحیشون تحلیل می رود
اما کاری از من ساخته نیست
فقط میتوانم بر تخته سنگی تکیه بدهم و شاهد اتفاقات باشم
رو به ناشناس می کنم و می گویم دگر فایده ندارد
شمشیرم از کار افتاده
من دگر فایده ای برای یارانم ندارم
خوابم میاید
می خواهم در خوابی شیرین فرو روم
میخوام دگر در این بیابان سرد و خشک نباشم
ناشناس دست های گرمش را بر روی گونه هایم می گذارد
+نخواب! الان وقت خواب نیست
-اما خواب شیرین است بگذار حتی شده کمی بخوابم
سیلی بر صورت من میزند
+اگه خوابت ببرد دگر بیدار نمیشی
-اینجوری بهتره که ، زود تر به هدفم میرسم
+پس ماموریتمان چه؟
-به درک ، من مچ دستی ندارم که با آن بتوانم شمشیر بگردانم
+من کمکت میکنم
-کمک؟ تو؟ تو از درد آدما چی میفهمی؟ فقط به فکر ماموریتی؟ می دونی آدما یه جا دیگه از همه چیز میبرن؟
+تا حالا ندیده بودم با من اینگونه سخن بگویی
اشکی از گونه هایش بر روی شن های شور بیابان ریخت
-خسته شدم دیگه ، از این همه راه رفتن ، از این همه نبرد های بی فایده ، از ماموریت تقریبا غیر ممکن ، نزدیک یک ماهه که از سرجامون حرکت نکردیم
+تو از زیبایی های راه لذت نبردی؟ لذت از با هم بودن نبردی؟
-بیابان زیبایی داره ؟؟؟ اصلا به چه قیمتی؟ به قیمت از دست رفتن آیندم؟ از راه اصلیم دور شدم ناشناس ، خیلی دور
+داری میگی اشتباه کردی با من همسفر شدی؟
-دقیقا
+نمی خواستم این را به تو بگویم اما اگر من به کمک تو نمی شتافتم زیر آن حقارت ها و مسخره ها مانند پشه له می شدی
اگر من نباشم تو هیچی نیستی ، هیچی
-کاشکی اون روز له میشدم و می مردم
+تا کی میخواهی دست از چال کردن احساساتت برداری؟
-تا پایان عمرم
+اگه عاشق بشوی چی؟
-توی این بیابان؟
+مسخره بازی در نیار
-عاشق نمی شم ، چون احساسم رو خفه میکنم
بعد در اعماق قلبم چالش میکنم
+فکر نمی کنی مانند چند هفته پیش ممکنه طغیان کند و به مرز نابودی بکشدت؟
-عادتمه ، مجبورم این کار رو انجام بدم
+عشق هیچگاه نابود نمی شود
-برای من این قانون صدق نمی کند
دردی در پهلوی زخمی ام میپیچد
ناشناس دستمالی را بر روی زخمم گذاشته بود
-این چه کوفتی بود؟
+یک گیاه شفا دهنده
پلک هایم سنگین میشوند
سیلی محکمی بر روی گونه ام مینشیند
-چیکار میکنی؟ چرا نمیذاری یکم بخوابم
+به دلیل همون دلیلی که برات توضیح دادم
-چرا نمیذاری راحت شم؟ من دیگه شمشیر نمی توانم در دستم بگیرم
+چون تو را دوست میدارم و دوست ها بهم کمک میکنن
-این اسمش کمک نیست
+پس چیست؟
ادامه دارد........
بدرود?❤?
