ویرگول
ورودثبت نام
محمدامین ضرّابی
محمدامین ضرّابیمحمدامین ضرابی هستم - پزشک و نویسنده هستم و علاقه‌مند به کتاب و نوشتن در زمینه‌‌ی روان، رفتار، خودشناسی و علوم ذهن و مغز.
محمدامین ضرّابی
محمدامین ضرّابی
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

تجربه‌ی زیسته‌ی پیرِ خردمند

پیرزن
پیرزن

رگی روی پایش بود، مارپیچ و سینوسی

که بعد از سال‌ها گلاویز شدن با بیماری دیابت

سخت و سفت شده، یادآور پیری و کهن‌سالی‌اش بود.

اما چون نقشی بر دیواری چند هزار‌ساله در قلعه‌ای قدیمی

زیبایی خاصی و شاید مفهومی در پی‌اش دوان بود.

پرسیدم: مادربزرگ این را دیده‌ای؟

گفت هر روز می‌بینمش.

این نه رگ، که نمودار گردش سالیان است بر تنِ خسته‌ی پیرزنی تنها در دل تفتیده‌ی کویری.

مدی و جزری. جزری و مدی.

پایین می‌رفت زمانی که دخترم به خاطر بیماری از دست رفت و هلاک شد.

بالا می‌آمد وقتی پدرت داشت در شیراز درس طبابت می‌خواند.

دوباره پایین رفت، وقتی عمویت در جبهه‌ به اسیری به درازنای دهه‌ای گرفتار شده بود.

و وقتی از آن بازگشت، دوباره برجهیدن گرفت.

این‌جایش را که می‌بینی کمی از گودی‌های قبلی عمیق‌تر است، سالی بود که برادرم و بعد برادر شوهرم و بعد پدربزرگت را در فاصله‌ی شش‌ماه از دستدادم. سالی نحس‌تر از آن در خاطرم نیست.

خم به ابرو نمی‌آورد و می‌گفت.

داستان نهفته‌ی صد سال را که در سینه‌اش جا خوش کرده بود و به هر کسی نشانش نمی‌داد، می‌گفت و می‌گفت زندگی را جز با مرگ نچشیده‌ام و مرگرا جز بر پهنه‌ی بی‌کران و روشنِ زندگی در افق تلاقی این دو نمی‌شناسم.

با صدایی که از تمنا پر و از شک خالی می‌نمود پرسیدم: توصیه‌ای به من می‌کنی؟

گفت: تن نیمه‌جان به کار نمی‌آید.

بودن را آن‌چنان که شایسته و بایسته است، به کمال رسان.

بِباش، گویی همه‌ی آن‌چه در چنته‌ی ادراک تو از خویش و شناخت تو از جهان است چون دستی، تیر مهابت در کمان مهارت گذارده و با قدرت می‌کشد تااهداف را یکی در پس دیگری دررباید.

“امید هیچ معجزی ز مرده نیست، زنده باش!”

(شعر از هوشنگ ابتهاج است)

امیدشعرتجربهزندگیخودشناسی
۹
۰
محمدامین ضرّابی
محمدامین ضرّابی
محمدامین ضرابی هستم - پزشک و نویسنده هستم و علاقه‌مند به کتاب و نوشتن در زمینه‌‌ی روان، رفتار، خودشناسی و علوم ذهن و مغز.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید