
فرهنگ و قوانین
چیزی به اسم فرهنگ سازی وجود ندارد!
یکی دیگر از راه های فرهنگ سازی اصلاح باورهای نادرست جامعه است.
اینطور به نظر می رسد که مردم مسئول باورها و رفتارهای خودشان هستند. باورها و فرهنگ هر سرزمین را مردمان آن می سازند. ولی واقعیت این است که فرهنگ از بالا ساخته می شود.
کمی عجیب است، ولی سیستم می گوید مردم محصور در مرزها چطورباید فکر کنند.
جامعه در مورد خیلی چیزها اشتباه فکر می کند. ما می گوییم مشکلی در فرهنگ هست که نیاز به آموزش دارد.
یعنی ما باید روی تک تک افراد جامعه کار کنیم تا در مورد چیزی نظرشان عوض شود. چه چیزی تضمین می کند آن ها جور دیگری فکر کنند؟
اگر ما واقعا می خواهیم باوری را اصلاح کنیم:
کاری که برای مبارزه با نژادپرستی در آمریکا انجام شد. تا زمانی که قوانین سیاه و سفیدها را از هم جدا می کرد،
دراتوبوس، مدرسه، دانشگاه و محل زندگی
مردم باور داشتند که سیاه ها به اندازه ی سفیدها حق ندارند،
از سوی دیگر امکان روبرو شدن مردم با هم کمتر بود.
تنها در صورت رویارویی با هم، بودن در مکان های مشترک و یکسان بودن حقوق قانونی
مردم توانستند بفهمند که انسان های مختلف با وجود تفاوت در ظاهر، مانند یکدیگر فکر و احساس می کنند.
اول قانون،
دوم رویارویی با موضوع،
این امکان را به مردم داد تا احساسات نژادپرستانه شان تعدیل شود. هر چند هنوز بعد از صد سال از بین نرفته، ولی مهم این است:
یک نمونه دیگر تفاوت مرد و زن در فرهنگ ماست. سال هاست در این جغرافیا مردان قدرت بیشتری از زنان دارند.
و سال هاست خیلی ها دارند تلاش می کنند این نابرابری را کاهش دهند.
برخی می گویند این مساله طبیعی است.
برخی می گویند باید فرهنگ سازی شود.
اگر واقعا هدف ما حل شدن این نابرابری (تبعیض) باشد، راه حل ساده است:
روانشناسی اجتماعی می گوید:
چیزی به اسم فرهنگ سازی وجود ندارد
وقتی قوانین دارند باوری را ترویج می دهند…
تصور کنید:
اگر قوانین مرد و زن را در همه مسائل برابر در نظر بگیرند،
در ازدواج، طلاق، حضانت فرزند، داشتن شغل، خروج از کشور و …
افکار جامعه در مورد جنسیت
خود به خود
و با کمترین هزینه،
در کمترین زمان ممکن
تغییر خواهد کرد.