هر روز تعداد زیادی از مردم در اثر کرونا می میرند. هر چه زمان به جلوتر می رود افرادی که دچار مرگ می شوند آشناتر و به ما نزدیک تر می شوند.
این یک وحشت عمومی است که بر زندگی همه ی ما سایه افکنده، نمی شود به آن فکر نکرد و نمی شود نترسید.
شرایط سخت و دلهره آور است و ترس و وحشت یک واکنش طبیعی است.
باید تمرکزمان روی امروزمان باشد به جای “چه خواهد شد” به این فکر کنیم که “چه کاری می تونم انجام دهم”؟
ما فقط باید به پیشگیری فکر کنیم.
بیشتر ما می دانیم این ویروس وحشت زا از چه راه هایی انتقال می کند. هر چند هنوز خیلی از افراد اطلاعات درستی ندارند.
چون دائم با پیام های امیدبخش مواجه شدند و نمی دانند رفتن به خیابان بدون ماسک و مواجهه با ویروسی که از راه تنفس منتقل می شود یعنی چه.
تک تک ما باید آگاهی خود را بالا ببریم.
امروز دیگر خوب و بد وجود ندارد. فقط رفتار درست و اشتباه وجود دارد.
و ما برای حفظ جانمان باید تسلیم این تغییرات شویم.
خیلی از کارهایی که تا چند وقت پیش نشانه ی احترام بود، این روزها ظلم به دیگران است.
دیدن همدیگر اشتباه است. رفتن به خانه ی خانواده های داغدار برای عرض تسلیت اشتباهی احمقانه است.