روانشناسی دیدگاه ها: ما در چند سال اخیر چیزهای زیادی یاد گرفتیم.
یاد گرفتیم که هر کس دیدگاهی دارد و باید به آن احترام بگذاریم.
هر تفکر،
سبک موسیقی،
جناح و حزب سیاسی
طرفداران خاص خود را دارد.
ما باید بتوانیم این را درک کنیم و بپذیریم که هر چیزی از یک زاویه ای حتما درست است.
یک مثال معروف هم برای این “اصل” ابداع شده که خیلی ها را قانع کرده است.
تصویر دو مرد و یک عدد که بین آن دو قرار گرفته، از دید یک نفر عدد 9 و از دید دیگری 6 خوانده می شود.
این حرف هم مثل خیلی حرف های دیگر خوب است، ولی درست نیست!
چیزهای مختلف و متضاد نمی توانند همزمان درست باشند.
یا هر دو طرف اشتباه هستند.
فقط ما خیلی وقت ها دانش کافی برای تجزیه و تحلیل اطلاعات در اختیار نداریم.
برای داوری بین دو مرد فقط کافی است از بالاتر به مسئله نگاه کنیم، ببنیم زمین کجاست و آسمان کجا! نمی توانیم تا ابد بگوییم خب هر دو نفر شما درست می گویید.
چون این امکان ندارد. فقط یک نفر می تواند درست گفته باشد!
یک اقتصاددان براحتی می تواند بگوید چه راهکاری برای حل یک مشکل درست است و چه راهکاری غلط.
یک تحلیل گر سیاسی براحتی می تواند بگوید عملکرد چه کسی درست است و چه کسی غلط.
یک موزیسین می تواند با سواد موسیقی که دارد بگوید بین دو سبک موسیقی کدام بهتر است،
کدام ترانه، کدام خواننده، کدام اثر هنری بر دیگری برتری دارد.
جناح ها و گرایش های سیاسی متفاوت را می توان براحتی با هم مقایسه کرد،
با مشاهده ی عملکرد و بررسی آمار و ارقام،
نمی شود خیلی مهربانانه و روشنفکرانه گفت همه خوب هستند.
بخاطر این است که تشویق شویم فکر نکنیم.
از دید روانشناسی می توان گفت ما از مقایسه، بحث کردن و مورد آنالیز قرار گرفتن ترسیده ایم، به همین خاطر از آن فرار می کنیم.
فقط یک دیدگاه درست وجود دارد و ان همان است که بزرگترها (والدین، جامعه، ارزش ها و قدرت ها) گفته اند.
آن دیدگاه بهترین و غیرقابل تغییر است.
این تفکر می گوید هر کس نظری دارد و از زاویه ای به پدیده ها نگاه می کند، همه ی نظرها در جای خود محترم هستند. ما نمی توانیم بگوییم چه کسی درست می گوید. ما در جایگاهی نیستیم که قضاوت کنیم.
افرادی که به این سطح می رسند می دانند که همه ی نظرات و دیدگاه ها نمی توانند درست باشند، انها می توانند نقاط مشترک و متضاد نظریه های مختلف را تشخیص دهند و بهترین نظر را پیدا کنند یا بسازند.
انها اسیر تنوع دیدگاه ها نمی شوند. آنها درصد کمی از جوامع را تشکیل می دهند، افرادی که شهامت فکر کردن و نظر دادن دارند.