
هر انسانی وقتی سال های کودکی را پشت سر می گذارد دو تصویر در ذهنش شکل می گیرد:
یک تصویر از خود
و یک تصویر از دنیا
این دو تصویر بعد از کودکی دیگر تغییر نمی کنند.
این که من خوب هستم یا نه
دوست داشتنی هستم یا نه
و دنیا چه جایی است؟
قابل اعتماد است؟
آیا من برای دیگران مهم هستم؟
می شود دنیا را دوست داشت؟
اولین انسان هایی که کودک با آن ها مواجه می شود به این سوال ها در ذهن او پاسخ می دهند. با احساس امنیت و محبتی که به او می دهند.
پدر و مادر به ما می گویند دنیا چجور جایی است. با عشق و احساس شان، نحوه ی مراقبت کردن و چیزهایی که به ما یاد می دهند.
بیشتر انسان ها از سال های اول زندگی با خدا آشنا می شوند. خدای بزرگی که ما او را نمی بینیم.
خدایی که مهربان است.
خدایی که ما را دوست دارد
و بهشت و جهنم را برای انسان ها ساخته است.
هر کس بر اساس عقایدی که دارد تا حدی در مورد خدا با فرزند خود صحبت می کند. خیلی چیزها را هم کودکان در خارج از خانه و محیط هایی مثل مهدکودک و مدرسه آموزش می بینند.
انسان تا قبل از نوجوانی کلمات و مفاهیم محدودی را می شناسد. به همین دلیل هم محدود فکر می کند. یادتان باشد هر انسان به اندازه ی کلماتی که در صحبت کردن استفاده می کند، می تواند فکر کند.
کودک می تواند در مورد چیزهایی که با چشم دیده می شوند فکر کند. او مفاهیم انتزاعی را نمی شناسد.
در تست های روانشناسی هیچ کودکی نمی تواند واژه ای مثل آزادی را در یک جمله تعریف کند. هر چقدر هم که باهوش باشد.
او تصویری از مفاهیمی مثل آزادی، عدالت، بزرگواری و بخشایندگی ندارد.
مهربان و بد اخلاق
ویژگی هایی که در چهره و رفتار انسان به روشنی قابل دیدن هستند، با اخم و لبخند.
هیچ وقت به فرزند خود نگویید خدا بزرگ است!
موجودی که ما را می بیند، می شنود، همه جا هست و خیلی هم بزرگ است.
یک موجود بزرگ در ذهن کودک معمولا ترسناک است. چیزی شبیه هیولا می شود.
کودک درکی از مفهوم بزرگوار ندارد.
اگر دوست دارید کودک خود را با مفاهیم مذهبی آشنا کنید، فقط همین را به او بگوید: خدا مهربان است.
چیزی درباره ی بهشت و جهنم نگویید، چون باعث ترس شدید در کودک می شود. چون کودک نمی تواند عدالت را درک کند.
او نمی تواند خدای سازنده ی جهنم را دوست داشته باشد.
برای آموزش به فرزندان خود عجله نکنید.
اجازه بدهید مفاهیم پیچیده را در نوجوانی خودشان جستجو و درک کنند.
چیزی که هر انسانی که پا به سیاره ی زمین می گذارد به آن نیاز دارد.
ورود به یک دنیای آرام، مهربان و دوست داشتنی.