ویرگول
ورودثبت نام
Dr.FaezeKhanlarzade
Dr.FaezeKhanlarzadeدکتر فائزه خانلرزاده روانشناس, علاقمند به نوشتن, سخنرانی, کارهای بزرگ, انقلاب, نقد و به چالش کشیدن باورهای پذیرفته شده.
Dr.FaezeKhanlarzade
Dr.FaezeKhanlarzade
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

روانشناسی خدا

دنیای دوست داشتنی یا ترسناک از دید روانشناسی

هر انسانی وقتی سال های کودکی را پشت سر می گذارد دو تصویر در ذهنش شکل می گیرد:

یک تصویر از خود

و یک تصویر از دنیا

این دو تصویر بعد از کودکی دیگر تغییر نمی کنند.

انسان در سالهای اول زندگی به یک نتیجه ی قطعی درباره ی خودش و دنیا می رسد.

این که من خوب هستم یا نه

دوست داشتنی هستم یا نه

و دنیا چه جایی است؟

آیا دنیای جای خوبی است؟

قابل اعتماد است؟

آیا من برای دیگران مهم هستم؟

می شود دنیا را دوست داشت؟

اولین انسان هایی که کودک با آن ها  مواجه می شود به این سوال ها در ذهن او پاسخ می دهند. با احساس امنیت و محبتی که به او می دهند.

از دید روانشناسی آنها نماینده ی دنیا هستند.

پدر و مادر به ما می گویند دنیا چجور جایی است. با عشق و احساس شان، نحوه ی مراقبت کردن و چیزهایی که به ما یاد می دهند.

وقتی از تصویر دنیا در ذهن کودک حرف می زنیم نمی شود در مورد خدا نگوییم.

روانشناسی سال های اول زندگی

بیشتر انسان ها از سال های اول زندگی با خدا آشنا می شوند. خدای بزرگی که ما او را نمی بینیم.

خدایی که مهربان است.

خدایی که ما را دوست دارد

و بهشت و جهنم را برای انسان ها ساخته است.

هر کس بر اساس عقایدی که دارد تا حدی در مورد خدا با فرزند خود صحبت می کند. خیلی چیزها را هم کودکان در خارج از خانه و محیط هایی مثل مهدکودک و مدرسه آموزش می بینند.

از دید کودک خدا چه موجودی است؟

انسان تا قبل از نوجوانی کلمات و مفاهیم محدودی را می شناسد. به همین دلیل هم محدود فکر می کند. یادتان باشد هر انسان به اندازه ی کلماتی که در صحبت کردن استفاده می کند، می تواند فکر کند.

چون ما با کلمات فکر می کنیم.

کودک می تواند در مورد چیزهایی که با چشم دیده می شوند فکر کند. او مفاهیم انتزاعی را نمی شناسد.

در تست های روانشناسی هیچ کودکی نمی تواند واژه ای مثل آزادی را  در یک جمله تعریف کند. هر چقدر هم که باهوش باشد.

او تصویری از مفاهیمی مثل آزادی، عدالت، بزرگواری و بخشایندگی ندارد.

انسان در سال ها اول زندگی دو ویژگی را می شناسد:

مهربان و بد اخلاق

ویژگی هایی که در چهره و رفتار انسان به روشنی قابل دیدن هستند، با اخم و لبخند.

خدا بزرگ است

هیچ وقت به فرزند خود نگویید خدا بزرگ است!

موجودی که ما را می بیند، می شنود، همه جا هست و خیلی هم بزرگ است.

معمولا خدا  در هیبت یک انسان تصور می شود.

یک موجود بزرگ در ذهن کودک معمولا ترسناک است. چیزی شبیه هیولا می شود.

کودک درکی از مفهوم بزرگوار ندارد.

خدا مهربان است

اگر دوست دارید کودک خود را با مفاهیم مذهبی آشنا کنید، فقط همین را به او بگوید: خدا مهربان است.

چیزی درباره ی بهشت و جهنم نگویید، چون باعث ترس شدید در کودک می شود. چون کودک نمی تواند عدالت را درک کند.

او نمی تواند خدای سازنده ی جهنم را دوست داشته باشد.

برای آموزش به فرزندان خود عجله نکنید.

اجازه بدهید مفاهیم پیچیده را در نوجوانی خودشان جستجو و درک کنند.

مهم ترین وظیفه ی ما به عنوان نماینده ی دنیا این است که تصویری خوب از دنیا به فرزند خود ارائه دهیم.

چیزی که هر انسانی که پا به سیاره ی زمین می گذارد به آن نیاز دارد.

ورود به یک دنیای آرام، مهربان و دوست داشتنی.

جهت مطالعه سایر مقالات اینجا کلیک کنید<br/>دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس

خداکودکآموزشبهشتجهنم
۲۴
۱۲
Dr.FaezeKhanlarzade
Dr.FaezeKhanlarzade
دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس, علاقمند به نوشتن, سخنرانی, کارهای بزرگ, انقلاب, نقد و به چالش کشیدن باورهای پذیرفته شده.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید