انسان غمگین : زندگی روی زمین هیچ وقت برای انسان آسان نبود. انسان همشه آرزوهایی داشت که خیلی هم دست یافتنی نبودند. به همین خاطر غم بخشی از طبیعت زندگی انسان شد.
انسان غمگین همان چیزی است که ما نمی خواهیم باشیم.
ما تلاش می کنیم زندگی خوبی داشته باشیم.
ولی زندگی پر از رقابت های سخت است.
پر از مقایسه شدن،
خشم و اندوه
و تلاش برای جبران.
ببیشتر حرف ها، تلاش ها، خرید کردن ها، مشاوره ها، برای این است که حالمان بهتر شود.
خوبتر زندگی کنیم.
ما دوست نداریم شکست بخوریم.
چرا؟
چون بعد از شکست ناراحتی و غم به سراغ مان می آید و ما این را نمی خواهیم.
اگر فرزند ما در عوا از کودک دیگری کتک بخورد، عصبانی می شویم.
چرا؟
چون نمی خواهیم کودک ما غمگین شود.
و خودمان هم تحمل این غم را نداریم.
ما همیشه به دنبال راه حل هستیم.
غم یک هیجان پیشرفته است و هر کسی نمی تواند آن را تحمل کند.
” توانایی غمگین شدن یک توانمندی رشد یافته است و لزوما با افسردگی یکی نیست. منتها بعضی وقت ها افراد “خشم” تبدیل شده به اندوه را – که گاه مخرب هم هست- با غم اشتباه می گیرند. خشم یک هیجان باستانی و در خدمت دفاع است، در حالی که غم یک هیجان پخته و در خدمت ارتباط است”.
توئیتر مهدی میناخانی
گاهی اجازه بدهید اتفاق های بد شما را ناراحت کنند. سریع با آن ها مقابله نکنید.
مشکلات را ببینید.
بگذارید فرزند یا عزیزتان شکست بخورد، احساس ضعف کند.
بگذارید در آغوش شما غمگین شود و با هم اندوه را تجربه کنید، بدون این که آن را به خشم تبدیل کنید.
از اندوه نترسید و آن را بپذیرید، بعد از آن راحت تر با آن کنار خواهید آمد.