ویرگول
ورودثبت نام
Dr.FaezeKhanlarzade
Dr.FaezeKhanlarzadeدکتر فائزه خانلرزاده روانشناس, علاقمند به نوشتن, سخنرانی, کارهای بزرگ, انقلاب, نقد و به چالش کشیدن باورهای پذیرفته شده.
Dr.FaezeKhanlarzade
Dr.FaezeKhanlarzade
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

انعطاف پذیری شرط سلامت روان


خیلی از افرادی که این روزها  توصیه های سازمان بهداشت جهانی را جدی می گیرند، کسانی هستند که تا پیش از این امیدی به زندگی نداشتند، همیشه از سختی ها شکوه و شکایت داشتند و فکر می کردند دیگر دوست ندارند به زندگی ادامه دهند.

از سوی دیگر تعداد زیادی از افرادی که کرونا را جدی نگرفته اند، کسانی هستند که همیشه غذای سالم می خوردند و مراقب سلامتی خود بودند. احتمالا شما در اطرافیانتان این نمونه ها را دیده اید.

افرادی که تغییر روش داده اند

و رفتار امروزشان با عقاید دیروزشان در مورد زندگی و سلامتی همخوانی ندارد.

چرا این اتفاق می افتد؟

برای موجودی به اسم انسان این رفتارهای متناقض عجیب نیست، چون بیشتر کارها بر اساس فکر و دانش انجام نمی شود.

این اثر قوی ناخودآگاه را در نظریه ی فروید نشان می دهد.

مردم همیشه یک دلیل منطقی و جامعه پسند برای هر کاری پیدا می کنند، برای نوع تغذیه، کنترل دیگران و سبک زندگی شان. ولی فروید یک قرن پیش گفت مردم این کارها را از روی عقل انجام نمی دهند! تنها نیازهای عمیق سرکوب شده ی درون آنهاست که تعیین می کند چطور زندگی کنند.

این که چرا برخی از افراد با وجود آگاهی از خطرات زیاد ویروس کرونا، انتشار سریع آن و لزوم در خانه ماندن، هنوز اصرار به تفریح دارند و ادامه ی همان زندگی یک ماه پیش،

این که به خاطر قیمت ویلایشان این حق را به خود می دهند که تحت هر شرایطی تعطیلات را در آنجا بگذرانند،

با وجودی که هر شخصی با کمترین امکانات به منابع مختلف دسترسی دارد و کسی نمی تواند بگوید “من نمی دانم آن بیرون خطری وجود دارد”،

نشانه ی این است که چیزی به نام “انعطاف ذهنی” در این افراد وجود ندارد. انعطافی که مشخصه ی اصلی “سلامت روان ” است.

این که شخص بتواند شرایط را درک کرده، نگاهی کلی و جامع به رویدادهای دنیا داشته باشد، نه جزئی، مثلا فکرکند من باید تعطیلات از خانه بیرون بروم، تحت هر شرایطی.

انعطاف ناپذیری مهم ترین نشانه ی عدم سلامت روان یک دلیل ریشه ای محکم دارد.

گره ای محکم در اعماق وجود که اجازه ی رفتار عاقلانه به شخص نمی دهد. تنها او را وادار می کند برخلاف مسیر حرکت کند. او مجبور است برای رضایت از خود با دیگران مخالفت کند.

کسی که سلامت روان ندارد را نمی توان با منطق متوجه اشتباهش کرد.

درصدی از مردم در هر جامعه ای این گونه هستند و این قانون است که  باید جلوی آسیب رساندن این افراد به دیگران را بگیرد.

هر رفتاری که باعث شیوع بیماری می شود باید جرم در نظرگرفته شود.

یک مساله دیگر که در مورد بیماری کرونا پررنگ است، مسئولیت هر فرد در قبال جامعه است.

به این صورت که فرد خاطی تنها خودش را در معرض خطر قرار نمی دهد، بلکه باعث بیماری و مرگ صدها نفر دیگر می شود.

همین احساس کنترل و قدرت فردی که سلامت روان ندارد، می تواند به او انگیزه ی زیادی دهد که به دیگران آزار برساند.

شخص بیمار (روانی) می بیند که با این روش می تواند دیگران را عصبانی کرده، به سلامت جامعه آسیب غیرقابل جبران وارد کند، بدون این که هیچ مرجعی او را بازخواست کند.

درست و عاقلانه است سیستم با این گروه از افراد به عنوان  مجرم برخورد کند و در مورد معضلی به این وسعت که نیاز به همکاری تک تک افراد جامعه دارد، این همه آزادی عمل به افراد داده نشود.

هیچ منطقی نمی پذیرد که افراد دارای سلامت روان و اشخاص بیمار از نظر روانی برابر در نظر گرفته شوند.

دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس

انعطاف پذیریسلامت روانکروناروانشناسی
۱۲
۰
Dr.FaezeKhanlarzade
Dr.FaezeKhanlarzade
دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس, علاقمند به نوشتن, سخنرانی, کارهای بزرگ, انقلاب, نقد و به چالش کشیدن باورهای پذیرفته شده.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید