
هیچ موجودی به اندازه ی ما در جمجمه اش نورون نداد.
شاید در کهکشان های دیگر موجودانی باهوش تر از ما زندگی کنند، ولی روی زمین اینطور نیست.
ما از همه توانمندتر هستیم و تا امروز این ما بودیم برای موجودات و منابع این سیاره تصمیم گرفتیم.
ما به عنوان موجودی هوشمند باید بتوانیم رویدادها را تفسیر و بین آن ها ارتباط برقرار کنیم. ما زمانی ارزشمند هستیم که قدرت درک داشته باشیم و از مغزمان استفاده کنیم.
شاید اگر پیام کرونا را دریافت کنیم او را با وجود سختی هایی که به ما تحمیل کرده دوست داشته باشیم.
اگر در این روزهای خلوت بیشتر فکر کنیم، می بینیم که او آمده تا طبیعت را نجات دهد.
موجودی که با طبیعت سازگار است و در کنار سایر موجودات زندگی مسالمت آمیزی دارد.
موجودی که خاک ها را آسفالت نمی کند و در جنگل ها ساختمان نمی سازد.
کرونا آمد تا دلفین ها و قوها بتوانند آزادانه در آب های شهر شنا کنند.
کارخانه ها تعطیل و هوا تمیز شود.
مد و آرایش و چشم و هم چشمی ناگهان بی معنی شود و انسان پس از چند قرن کمی توقف کند.

چون او هرگز با ما سازگار نمی شود و هر کس را که بر سر راهش بایستد و بر نابودی طبیعت اصرار بورزد حذف می کند.
این ما هستیم که باید در برابر قوانین طبیعت تسلیم شویم.
انسان هوشمند حاضر نیست به قیمت نابودی خودش برچیزی تسلط پیدا کند.