ک نفر نمی تواند بچه دار شود و در آرزوی آن است، دیگری با اختیار خود بچه دار نمی شود.
هر دو از نگاه ما شبیه هم هستند، یک زوج بدون بچه، ولی تفاوت از زمین تا آسمان است.
یک نفر به علت بی پولی نمی تواند غذای خوب بخورد، دیگری با اختیار خود تصمیم می گیرد غذاهای خوب نخورد تا درد آنها را احساس کند.
یک نفر نمی تواند خانه ی خود را گرم گند، دیگری برای همدردی با او رادیاتور خانه اش را خاموش می کند.

اختیار در داشتن یا نداشتن چیزی، اختیار برای انتخاب از بین گزینه های مختلف. خوردن این یا نخوردن آن،
پوشیدن این لباس یا نپوشیدن آن.
کسی که محکوم به خوب نخوردن و نپوشیدن است،
یک رفتار رایج بین گروهی از ثروتمندان خوب این است که با فقرا همدردی کنند.
چون تو نداری، من هم از امکاناتم کمتر استفاده می کنم که شبیه تو شوم.
اتفاقی که می افتد چیست؟
حسی که به اندازه ی فقر به دیگری احساس بدبختی می دهد.
مورد ترحم و دلسوزی قرار گرفتن، احساس ناخوشایند و عذاب دهنده ای است که هیچ کس دوست ندارد در بدترین شرایط هم آن را تجربه کند.
با این کارش به این نتیجه می رسد که انسان خوبی است و به فکر دیگران است، درد آنها را احساس می کند
و با وجودی که صاحب اختیار است، از امکانات خود چشم پوشی می کند.
احساس قدرت داشتن و ضعیف نبودن، احساسی است که همه ی انسان ها به آن نیاز دارند.