بوی کاغذ و هوایدمکرده چادرها و گرد غبار و همهمه،عاشق این محیطم.وقتی میام نمایشگاه کتاب میشم دختر بچه پنج سالهای که رفته شهربازی.از این غرفه به اون غرفه. قبلاً دو سه بار میومدم، اما امسال به خاطر مهتا فکر کنم همین یه دفعه بیشتر نتونم بیام.باید حسابی استفاده کنم.علیو از ضربدر آغوشی تشخیص میدم.خیلی رفته جلو ولی ببینه من نیستم برمیگرده. خوبه نیم ساعت پیش بهش گفتم:نیومدیمکه پیاده روی،اومدیم کتابا روببینیموبخونیموبخریم. ولشکن باباکتابا رو عشقه.آخ جون؛اون کتابی که دنبالش بودم این انتشاراتی داره.میرم جلوتر و خودم رو میرسونم به کتابا و چشم میچرخونم دنبال کتابی که میخوامو پیداش میکنم،شروع میکنم ورق زدن و کلی کِیفور میشم.هنوز کِیفام کوک نشده یه دفعه لمس کردن یه دستو پشتم حس میکنم،قلبم از جا کنده میشه،نفسم بند میاد.ضربان قلبم رفته رو هزار. تو چند لحظه بین برگشتنو عکس العمل نشون دادنو آروم کنار رفتن و از اون وضعیت دور شدن تردید میکنم.دست وپام شل شده،ولی تصمیم میگیرم عکسالعمل نشون بدم و حقش رو بذارم کف دستش. تو یه حرکت سریع برگشتم بزنم تو گوشش که روی چشای شیطون علیو قیافه خسته و خمار مهتا ماتم برد.یه نفس عمیق گرفتم که داد بزنم و هرچی فحش بلدم نثارش کنم که زد زیر خنده و گفت:عکس العملتو دوست داشتم ولی سرعت عملت اصلا ً خوب نبود.
_توووو خییییلی
_آقام؟بابا من هیچی،این بچه خستهاس،گشنهاس بهونه میگیره.
یه نگاه به مهتا میندازم که داره بینیوچشاشو با دست میماله و میگم:بازم دلیل نمیشه که منو تا مرز سکته ببری. اصلاً کارت رو توجیه نکن. قهقهه میزنه و میگه:میخواستم ببینم اگه همچین اتفاقی برات بیافته چجوری عکسالعمل نشون میدی.حالا بیا بریم یه چیزی بخوریم که خوراکیهای نمایشگاه کتاب از کتاباش پرطرفدارتره، یه ذره تو چمنا استراحت کنیم، این مهتا خانمم شیربخوره خوش اخلاق بشه، بعداً دعوا میکنیم.با حسرت برمیگردم به انتشاراتی که حالا ازش دور شدیم نگاه میکنم،میگم تازه کتابی که دنبالش بودم پیدا کردهبودم .دستمو میکشه و میگه:دیر نمیشه تا شب هستیم قول میدم از همینجا ادامه بدیم.