حدود 3 ماهه ک چادری و محجبه شدم، خیییییلی سال نبودم، همیشه از چادر بدم میومد ولی میدونستم محجبه ها و چادری ها کار درستی انجام میدن
هر کی میومد خواستگاریم میگفتم من حجابم همینه چادرهم اصلا نمیپوشم!
خلاصه بگم حدود 7 ساله مباحث روانشناسی خودشناسی معنوی مذهبی میخونم و گوش میکنم، اما یسالی بود هر از گاهی ک بخدا میگفتم :خدایا خودت یکاری کن ک من عاشق چادر و حجاب شم اخه میدونی ک حتی تصور اینکه یروز چادری شم هم برام سخته و در حال حاضر اصلا خوشم نمیاد از چادر
چند بار هم از شهدا خواستم ک برای محجبه شدنم دعا کنن
مستند داداش رضا(همون پسری ک از شهوت رانی توبه کرده رو دیدم)، تو مستندش وویس های اقایونی ک با دیدن خانم های کم حجاب و بد حجاب چجوری تحریک میشن و دچار گناه خلوت میشنو شنیدم خییییلی خییییلی زیاد مضطرب شدم، طوری ک فرداش ک رفتم خیابون همش عذاب وجدان داشتم و معذب بودم از نگاه اقایون، هرچند ک من مانتویی معمولی بودم ن خیلی بدحجاب (البته از یه هفته قبلش هم خودمو اماده کرده بودم برای چادری شدن، با خودم گفتم نهایتش یمدت میپوشی میزاری کنار دیگه، نمیدونم چی شد ک تصمیمم جدی شد واقعا خدا خودش اینکارو کرد)
چند سال بود بیکار بودم، خانوادمم توان کمک مالی بهمو نداشتن، کلی نذرو نیاز کردم و ب چند نفر رو زدم، حتی گفتم برای یه بنده خدایی ک توان خرید چادر نداره کسی رو میشناسین ک چادر استفاده شده تمیز و حتما مدل عربی (اخه اون موقع فقط از این مدل خوشم میومد) داشته باشه و هدیه کنه
خلاصه دیدم جور نمیشه با یه دل شکستگی متوسل شدم ب حضرت فاطمه سلام الله علیها و ایشون هم ب یکساعت نکشیده جوابمو دادن ☺️
از جایی ک فکرشو نمیکردم برام جور شد
تو پست بعدی بقیه شو میگم