گم شده ام در میان خنده و گریه...
بوی گل رز مشکی، جانم را در دستانش میفشارد، اما چه کنم..رز مشکی جلوه دیگری در میان رز های قرمز دارد...
نمیدانم کاش این روز های لبالب از سردرگمی و آشفتگی بگذرند، گرچه میدانم قلبم میشکند و شاید دوباره مثل قبل گل های رنگارنگ از ان برویند و شاید هم تکه سنگی سخت و خاکستری بشود، رها میکنم خود را در دستان ماهر ترین معالج احوال، یعنی «زمان».
