با ذهنی مشوش از فکر های مهم و بی اهمیت زندگی، چشمانِ خسته از انتظار،پاهایِ تاول زده از دَویدن ها، دستانی خسته از نوشتن ها، گوشِ خسته از حرف های تکراری،زبانی خسته از دفاع کردن ها، قلبی خسته از تپیدن ها و در نهایت با سینه خسته از نفس کشیدن ها...نشسته ام و نظاره گر این روز هایی هستم که بی رحمانه تنه ای میزنند و یکی پس از دیگری بی توجه به راهشان ادامه میدهند و به سرعت میگذرند...🫠
