دوقطبی شاید جامع ترین کلمه ی خلاصه ای باشه که احساسات منو توصیف میکنه.یه آدم به شدت مودی(moody).دارم تلاش میکنم باهاش کنار بیام و قبولش کنم به جای اینکه انکارش کنم و دائم بجنگم
تو کتابی که دارم میخونم نوشته: صبح روزی که تصمیم گرفتم مسئول سرنوشت خودم باشم درست مثل روزهای دیگر بود
پ.ن.از باشگاه برگشتم و برق نداریم که برم دوش بگیرم!از یه کوه پله بالا اومدم و نشستم به خودم تلقین میکنم حال خوب ساختنی است نه یافتنی و هکذا...
به شدت مود افسرده ای دارم!
دومین/
