Observer..! (نظاره گر..!)

موسیقی متن

گاهی مرا می بینی.. سرگردان..
گاهی هم.. با یک سر و هزار سودا..
گاهی آرام..
و گاهی هم.. نظاره گر..!
..
از قطار که پیاده می شوم.. انگار منم و یک دریچه..
موسیقی بیکلام متن، از بلندگوهای هندزفری سیاه رنگم، گوشم را نوازش می دهد..
صداها کمی گنگ می شود..
انگار که همه هستند و هیچکس نیست!
گویی هیچ کس حضور من را لمس نمی کند..!
جمعیت به سمت خروجی در حرکت اند..
یک سرباز با لباس ارتشی و کوله به دوش..
مادری با کودک ۴ ساله اش هم از در بعدی مترو خارج می شوند..
دو دختر دهه هشتادی با لباس های امروزی سرتاپا مشکی..
یک پیرمرد سالخورده با دمپایی های طوسی رنگ..!
مردی میانسال و کت شلواری با یک کیف چرم قهوه ای..
خانمی با صدای نازک، از پشت بلندگو اعلام می کند:"مسافرین عزیز، لطفا مانع بسته شدن درب های قطار نشوید!"
..
یکی می دود..
یکی اما، آهسته تر قدم برمی دارد..
هرکسی خود را در یک پله جای می دهد..
و من همچنان نظاره گر..
..
کمی جلوتر.. صداهای متن تغییر می کند..
صدای بوق زدن و حرکت ماشین ها..
ایستادن اتوبوس در ایستگاه و ویراژ دادن موتوری سیاه رنگ، به صداهای قبلی اضافه می شود..
گویا هرکس مقصدی دارد..
اما ای کاش.. یک نفر هم به من می گفت مقصدم کجاست!