آش پشت پا..

موسیقی متن

تصور کن!
یه مهمونی بزرگ ترتیب داده شده..
بخاطر من..!
همه اومدن که من و ببینن!
مادرا در حال آش پختن ند.. بقیه هم مثلا اومدن مهمونی خداحافظی.. اما درواقع بعد از مدت ها بیماری و دوری.. دارن دیدارهاشونو تازه می کنن!
هرکسی به من می رسه از شرایط و چند و چون کارم می پرسه!
کوچیکترها از مسیری که من تا به اینجا اومدم..
بزرگترها از مسیری که از اینجا به بعد می خوام طی کنم..

من اما..
تو فکر کارهایی نیستم که باید انجام بدم! انقدر این مدت درگیر کارهام بودم که الان تصمیم بگیرم دیگه توی این مهمونی به چیزی فکر نکنم.. فقط سعی می کنم همه رو خوب ببینم.. بعضیا رو به اندازه ی مدت هایی که ندیدمشون.. و بعضیا رو به اندازه ای که نخواهم دید..!
البته برای دیدن دسته ی دوم هنوز یک هفته تا روز پرواز وقت دارم.. البته اگه کارهام اجازه بدن..
نهایت نهایتش آخر هفته رو می بینمشون! چون به هرحال پروازم جمعه شبِ.. و ما این هفته هم به سیاق هر آخر هفته خونه آقاجون خواهیم رفت..

دیگه تقریبا هوا کامل تاریک شده.. بعضیا خداحافظی و آرزوی موفقیت کردن و رفتن.. بعضیا هم در حال رفتن ند.. اما از آدمای دسته ی دوم، هیچ کس انگار قصد رفتن نداره..

ساعت از 10 شب گذشته.. مهمونی تموم شد.. فقط خودیا موندن.. اینطور که از احوال برمیاد، حالا حالا هم قصد رفتن ندارن.. تازه آقاجونا و عموها اومدن.. یه عالمه بازی کردیم دور هم.. یه عالم حرف های بی ربط و با ربط به کانسپت این مهمونی.. یه عالم نقشه و خیال های جدید که از ذهنای خلاق دخترونه مون می گذشت و توی جمع های دو سه نفره ی خصوصی ترمون مرور کردیم.. با همه ی این احوال ، این نیز بگذشت..

کم کم داره صبح می شه.. ما اما همچنان نشستیم دور هم و عین خیالمون هم نیست.. بابا از اول فکر همین جا رو کرده بود که گفت مهمونی و بذاریم شب جمعه..

اگه از حسم بپرسی.. می گم نمی دونم! نه اونقدر دلتنگ و ناراحت و دلگیر که بشینم غصه بخورم.. و نه اونقدر خوشحال و هیجان زده که با شور اینور و اونور برم و بالا پایین بپرم! عادیِ عادی! درست مثل مهمونی های دیگه ی آخر هفته ها! انگار لمس شدم! هنوز توی شک م! شاید هنوزم باورم نمی شه که قراره برای یه مدت طولانی تر از همیشه خیلیا رو از نزدیک نبینم!

نمی دونم.. اینم بالاخره یه تجربه ست دیگه..! کم کم همه چیز مشخص می شه!

.. ادامه دارد..

پ.ن. : همیشه که نباید موقع نسکافه خوردن دست به قلم و نوشتن برد.. یه موقع هاییم آدم وسط پفک و ماست خوردن نوشتنش می گیره! به حس تون بها بدین! حتی وسط پفک و ماست خوردن :)